Konwerter plików PFA do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie pfa do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
pfa
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie PFA do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PFA (Printer Font ASCII) to jedna z dwoch reprezentacji plikowych formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzonego w 1984 roku jako czesc jezyka opisu stron PostScript. Plik PFA zawiera kompletny program czcionki jako tekst jawny ASCII — przejrzysty naglowek z nazwa czcionki, tablica kodowania i metryki, a nastepnie zakodowana szesnastkowo zaszyfrowana sekcja (eexec) zawierajaca wlasciwe kontury glifow opisane jako kubiczne krzywe Beziera ze wskazowkami trzonow. Poniewaz kazdy bajt jest reprezentowany jako znaki ASCII do wydruku, pliki PFA sa okolo dwukrotnie wieksze od ich binarnych odpowiednikow PFB, ale moga byc przesylane przez dowolny kanal tekstowy i edytowane w standardowym edytorze tekstu. PFA stal sie standardowym formatem dystrybucji Type 1 na systemach Unix i Linux, gdzie binarne formaty czcionek byly mniej wygodne dla potoków drukarek PostScript. Kluczowa zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc tekstowa — pliki PFA przechodza czysto przez systemy e-mail, transfery FTP w trybie tekstowym i kontrole wersji bez uszkodzen spowodowanych transformacjami kodowania znakow. Czytelna struktura sluzy rowniez deweloperom czcionek, ktorzy moga bezposrednio inspekcjonowac wartosci naglowkow i deklaracje kodowania. Czcionki Type 1 w formie PFA napedzaly rewolucje desktop publishing pod koniec lat 80. i w latach 90., gdy biblioteka czcionek Adobe i drukarka Apple LaserWriter ustanowily typografie PostScript jako profesjonalny standard. Chociaz OpenType zastapil Type 1 w rozwoju nowych czcionek, pliki PFA pozostaja w aktywnym uzyciu w starszych przepływach wydawniczych i systemach produkcji PostScript/PDF.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.