Konwerter plików K25 (RAW) do SGI
Konwertuj swoje pliki w formacie k25 do formatu sgi przez Internet i bezpłatnie
k25
sgi
Jak przekonwertować plik w formacie K25 do formatu SGI
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format sgi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sgi; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
K25 to format obrazów RAW specyficzny dla aparatu cyfrowego Kodak DC25, wydanego w 1996 roku jako jeden z najwcześniejszych konsumenckich aparatów cyfrowych zdolnych do przechowywania nieprzetworzonych danych z matrycy. DC25 posiadał matrycę CCD o rozdzielczości 493x373 pikseli (około 0,18 megapiksela) i mógł przechowywać obrazy na wymiennej karcie CompactFlash — godna uwagi cecha w czasach, gdy większość konsumenckich aparatów cyfrowych używała stałej pamięci wewnętrznej. Pliki K25 rejestrują surowy odczyt matrycy z wzorcem Bayera przed demozaikowaniem i interpolacją kolorów, zachowując oryginalne wartości sensora do późniejszego przetwarzania. Pomimo skrajnie skromnej rozdzielczości według dzisiejszych standardów, K25 reprezentuje historycznie istotny moment w fotografii cyfrowej: DC25 był jednym z pierwszych aparatów, które uczyniły cyfrową rejestrację dostępną dla zwykłych konsumentów w cenie poniżej 500 dolarów. Jedną z zalet jest wartość zachowania historycznego — pliki K25 stanowią materiał źródłowy z zarania konsumenckiej fotografii cyfrowej, a dane RAW mogą być ponownie przetworzone nowoczesnymi algorytmami demozaikowania takimi jak AHD czy LMMSE, które znacząco przewyższają podstawową interpolację dostępną w 1996 roku. Dalsze wsparcie oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta: pomimo wieku aparatu, pliki K25 mogą być otwierane przez dcraw, Adobe Camera Raw, LibRaw i inne narzędzia przetwarzania RAW.
SGI to ogólne rozszerzenie pliku dla formatu Silicon Graphics Image, określanego również przez rozszerzenia specyficzne dla kanałów: .rgb (3 kanały), .rgba (4 kanały), .bw (skala szarości) i .int/.inta (warianty 16-bitowe). Opracowany przez Silicon Graphics około 1986 roku dla systemu operacyjnego IRIX, format SGI wykorzystuje 512-bajtowy nagłówek, po którym następują planarne dane obrazu, gdzie każdy kanał kolorów jest przechowywany jako kompletna płaszczyzna, a nie z przeplotem z innymi kanałami w każdym pikselu. Nagłówek określa liczbę magiczną (474), tryb kompresji (0 dla bezpośredniego, 1 dla RLE), bajty na kanał (1 lub 2), wymiarowość (1 dla linii skanowania, 2 dla obrazu, 3 dla obrazu wielokanałowego), wymiary kanałów, zakres wartości pikseli i 80-znakową nazwę obrazu. Dla obrazów skompresowanych RLE po nagłówku następuje tablica przesunięć i długości umożliwiająca losowy dostęp do poszczególnych linii skanowania bez sekwencyjnej dekompresji. Stacje robocze Silicon Graphics stanowiły podstawę hollywoodzkich efektów wizualnych, wizualizacji naukowej, symulatorów lotu i branż CAD/CAM przez całe lata 90., a format SGI był standardowym formatem roboczym w tych dziedzinach. Jedną z zalet jest solidna konstrukcja formatu: kombinacja kompresji RLE adresowalnej na poziomie linii skanowania, obsługi wielu kanałów, 16-bitowej głębi i układu planarnego czyniła go równie odpowiednim do szybkiego podglądu, jak i do wyjścia renderingu produkcyjnego. Powiązanie formatu ze złotą erą efektów wizualnych napędzanych przez SGI stanowi kolejny godny uwagi aspekt — pliki SGI z tej ery reprezentują zasoby produkcyjne z przełomowych filmów i wizualizacji naukowych. Obrazy SGI są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView, Photoshop (przez wtyczkę) i różne aplikacje do renderingu 3D i kompozytowania.