Konwerter plików G3 do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie g3 do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
g3
dds
Jak przekonwertować plik w formacie G3 do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.