Konwerter plików DJVU do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie djvu do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
djvu
dds
Jak przekonwertować plik w formacie DJVU do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DjVu (wymawiane "deja vu") to format dokumentow opracowany w laboratorium AT&T Labs przez Yanna LeCuna, Leona Bottou, Patricka Haffnera i Paula Howarda, po raz pierwszy wydany w 1996 roku. Format zostal specjalnie zaprojektowany do przechowywania zeskanowanych dokumentow i obrazow przy bardzo wysokich wspolczynnikach kompresji, zachowujac jednoczesnie jakosc wizualna odpowiednia do czytania na ekranie. DjVu osiaga to poprzez podejscie warstwowe: obraz dokumentu jest rozdzielany na warstwe pierwszoplanowa (tekst i grafika liniowa w pelnej rozdzielczosci), warstwe tla (fotografie i tekstury w zmniejszonej rozdzielczosci) i warstwe maski, ktora okresla, ktora warstwa jest widoczna w kazdym pikselu. Ta separacja, w polaczeniu z celowo budowanymi algorytmami kompresji dla kazdego typu warstwy, typowo produkuje pliki 5-10 razy mniejsze niz rownowazne skany JPEG lub PDF. Zaleta jest wyjatkowa kompresja zeskanowanych stron — skan kolorowy 300 DPI, ktory moglby zajmowac 25 MB jako TIFF lub 500 KB jako JPEG, typowo kompresuje sie do 40-80 KB w DjVu przy zachowaniu czytelnego tekstu. Progresywny model renderowania to kolejny atut: pliki DjVu strumieniuja sie wydajnie przez sieci, wyswietlajac czytelna wersje niskiej rozdzielczosci prawie natychmiast, jednoczesnie progresywnie poprawiajac do pelnej jakosci. Format obsluguje dokumenty wielostronicowe, osadzone warstwy tekstowe dla mozliwosci wyszukiwania, hiperłącza, adnotacje i mechanizm wspoldzolonego slownika dalej kompresujacy kolekcje podobnych stron. DjVu jest szeroko uzywany przez biblioteki i archiwa do zdigitalizowanych dokumentow historycznych i rekopisow.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.