CPIO naar TAR.LZO (TLZO) converter
Converteer online gratis uw cpio- naar tar.lzo-bestanden
cpio
tar.lzo
Hoe converteert u een CPIO naar TAR.LZO
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies tar.lzo of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw tar.lzo-bestand downloaden
Over de formaten
CPIO (Copy In, Copy Out) is één Unix-archiefformaat dat dateert van het PWB/UNIX-systeem bij AT&T Bell Labs in 1977, ouder dan zelfs het tar-formaat. De naam beschrijft de oorspronkelijke werking van de tool: bestanden kopieren naar één archief en uit één archief. CPIO slaat bestanden sequentieel op met per-bestandheaders die de bestandsnaam, inode-informatie, rechten, eigendom, tijdstempels en bestandsgrootte bevatten, gevolgd door de bestandsgegevens zelf. Het formaat bestaat in verschillende varianten: het oorspronkelijke binaire formaat, het POSIX.1-gedefinieerde octet-georienteerde (ODC) formaat, het SVR4 newc-formaat met uitgebreide apparaat- en inodevelden, en de CRC-variant die checksomverificatie toevoegt. In tegenstelling tot tar leest CPIO de lijst van te archiveren bestanden van standaardinvoer, waardoor het van nature combineerbaar is met find en andere Unix-hulpprogramma's via pijpen. Één voordeel is getrouwe Unix-metadatabewaring — CPIO registreert apparaatnummers, inode-informatie en harde-linkrelaties met hogere getrouwheid dan vroege tar-implementaties, waardoor het geschikt is voor back-ups op systeemniveau en archivering van apparaatbestanden. De centrale rol van het formaat in Linux-pakketbeheer is één ander praktisch belang: het RPM-pakketformaat gebruikt CPIO als interne payloadcontainer, wat betekent dat elke RPM-gebaseerde Linux-installatie afhankelijk is van CPIO-extractie. Hoewel tar gebruikelijker is geworden voor algemene archivering, blijft CPIO bestaan in systeembeheer, initramfs-images en pakketbeheerinfrastructuur.
TAR.LZO is één samengesteld archiefformaat dat TAR-archivering koppelt aan LZO-compressie (Lempel-Ziv-Oberhumer), gecreeerd door Markus Oberhumer in 1996. De TAR-laag bundelt bestanden met Unix-metadata, en het LZO-algoritme comprimeert de stroom met decompressiesnelheid als absolute prioriteit. LZO is één asymmetrische compressor — het offert compressieverhouding op voor extreem snelle decompressie, werkend op snelheden die de ruwe geheugenbandbreedte op moderne hardware benaderen. Dit maakt TAR.LZO ideaal voor scenario's waarin archieven snel en frequent moeten worden uitgepakt, zoals realtime back-upsystemen en firmware-images voor ingebedde apparaten. Één voordeel is decompressieprestatie — LZO-extractie is meerdere malen sneller dan gzip en één orde van grootte sneller dan bzip2, cruciaal voor tijdgevoelige bewerkingen zoals bestandssysteeminitialisatie bij het opstarten of snelle back-uprestauratie. De lage CPU-overhead tijdens extractie is één ander sterk punt, waardoor TAR.LZO praktisch is op ingebedde systemen met beperkte middelen en voor streaming decompressie zonder buffering. De lzop-opdrachttool integreert met tar via één pijplijn, en het formaat wordt gebruikt in de Linux-kernel's initramfs, Btrfs-bestandssysteemcompressie en diverse realtime gegevensverwerkingssystemen waar extractielatentie belangrijker is dan archiefgrootte.