Konwerter plików AW do YUV

Konwertuj swoje pliki w formacie aw do formatu yuv przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie AW do formatu YUV

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format yuv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu yuv; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

AW to format dokumentow programu Applix Words, komponentu edytora tekstu pakietu biurowego Applix (pozniej przemianowanego na Anyware Office), opracowanego przez Applix, Inc. dla stacji roboczych Unix i Linux. Pakiet byl skierowany do srodowisk korporacyjnych Unix w latach 90., zapewniajac mozliwosci edycji tekstu, arkuszy kalkulacyjnych, grafiki i prezentacji na platformach takich jak Solaris, HP-UX, AIX i Linux, gdzie Microsoft Office nie byl dostepny. Pliki AW przechowuja sformatowane dokumenty tekstowe z obsluga stylizacji znakow i akapitow, ukladu strony, tabel, naglowkow i stopek oraz osadzonej grafiki. Format uzywa wlascicielskiej struktury binarnej zoptymalizowanej pod wewnetrzny model dokumentu aplikacji Applix. Applix Words zyskal szczegolna widocznosc w spolecznosci Linux pod koniec lat 90., gdy byl dolaczany do kilku komercyjnych dystrybucji Linux jako domyslny edytor tekstu, zanim OpenOffice.org stal sie szeroko dostepny. Zaleta bylo natywne wsparcie platform Unix — Applix zapewnial profesjonalne mozliwosci edycji tekstu na stacjach roboczych Unix w czasie, gdy niewielu komercyjnych alternatyw istnialo. Scisla integracja formatu z innymi komponentami pakietu Applix umozliwiała odniesienia krzyzowe miedzy dokumentami edytora tekstu, arkuszami kalkulacyjnymi i prezentacjami. Applix zostal przejety przez firme Cognos w 2003 roku, a pakiet biurowy zostal wycofany. Pliki AW sa spotykane dzis glownie w zarchiwizowanych dokumentach ze srodowisk korporacyjnych Unix z lat 90. i poczatku lat 2000.
Twórca: Applix, Inc.
Pierwsze wydanie: 1992
YUV to surowy format danych pikseli przechowujący obrazy w modelu kolorów Y'UV, gdzie dane obrazu są rozdzielone na komponent luminancji (Y', reprezentujący jasność) i dwa komponenty chrominancji (U/Cb i V/Cr, reprezentujące sygnały różnicy kolorów). Model kolorów YUV wywodzi się z analogowej kolorowej telewizji nadawczej — konkretnie systemu NTSC przyjętego w 1953 roku i systemu PAL w 1967 roku — gdzie wsteczna kompatybilność z istniejącymi czarno-białymi odbiornikami wymagała oddzielenia informacji o jasności od koloru. W obrazowaniu cyfrowym standard ITU-R BT.601 (1982) sformalizował cyfrowe kodowanie YCbCr wywodzące się z analogowego modelu YUV, definiując macierze konwersji i precyzję próbek stosowane przez praktycznie wszystkie cyfrowe systemy wideo i nadawcze. Surowe pliki YUV nie zawierają nagłówka, kompresji ani metadanych — są płaskimi sekwencjami próbek luminancji i chrominancji w określonej kolejności (4:4:4, 4:2:2, 4:2:0 lub inne proporcje podpróbkowania), wymagając zewnętrznego określenia wymiarów, głębi bitowej i schematu podpróbkowania. Tryb podpróbkowania 4:2:0 (gdzie chrominancja ma połowę rozdzielczości poziomej i pionowej luminancji) jest szczególnie powszechny, stosowany przez H.264, H.265, AV1 i większość konsumenckich kodeków wideo. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z potokami wideo: dane YUV są natywnym formatem wejściowym koderów wideo, sprzętowych kontrolerów wyświetlania i procesorów sygnału obrazu (ISP) kamer, co czyni surowe YUV najbardziej bezpośrednią reprezentacją do przetwarzania i analizy wideo z dokładnością do klatki. Percepcyjna wydajność modelu kolorów YUV to kolejna fundamentalna zaleta — oddzielenie luminancji od chrominancji umożliwia efektywne podpróbkowanie, które zmniejsza dane kolorystyczne o połowę lub ćwierć z minimalnym wpływem wizualnym. Dane YUV są przetwarzane przez FFmpeg, ImageMagick i wszystkie narzędzia do przetwarzania wideo.
Twórca: ITU-T (CCIR)
Pierwsze wydanie: 1982