T11 naar HDR converter
Converteer online gratis uw t11- naar hdr-bestanden
t11
hdr
Hoe converteert u een T11 naar HDR
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies hdr of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw hdr-bestand downloaden
Over de formaten
T11 (Type 11) is één PostScript-lettertypetype gedefinieerd door Adobe Systems als onderdeel van de CID-keyed lettertype-architectuur, dat CID-glyphadressering combineert met TrueType-contourgegevens verpakt in één Type 42 PostScript-schil. In Adobe's lettertypenummering zijn Types 9, 10 en 11 de CID-keyed tegenhangers van respectievelijk Types 1, 3 en 42 — Type 11 is dus in wezen één CID-keyed Type 42, ontworpen voor TrueType-lettertypen met zeer grote glyphsets, met name CJK-tekencollecties (Chinees, Japans, Koreaans). Het formaat stelt PostScript-interpreters met TrueType-rasterizer-ondersteuning in staat om CJK TrueType-lettertypen te renderen terwijl CID-numerieke indexering wordt gebruikt in plaats van glyphnamen, wat cruciaal is voor tekensets die in de tienduizenden lopen. Glyphcontouren blijven in het native TrueType kwadratische spline-formaat, waardoor de oorspronkelijke hinting-instructies behouden blijven, terwijl de CID-laag efficiënte glyph-toegang en -subsetting biedt via CMap-bronnen. Één voordeel is directe TrueType-renderingkwaliteit — in tegenstelling tot het converteren van TrueType-contouren naar PostScript-kubische curven, geeft Type 11 de oorspronkelijke contouren intact door aan de rasterizer, waardoor handmatig afgestemde grid-fitting-instructies behouden blijven. De CID-indexering biedt één ander voordeel door meerdere coderingsschema's (Unicode, nationale standaarden) te ondersteunen die aan dezelfde glyphcollectie worden gekoppeld zonder gegevensduplicatie. Type 11-lettertypen komen voornamelijk voor in professionele CJK-drukproductie en PDF-documentworkflows waar grote TrueType-gebaseerde tekensets moeten worden ingebed in PostScript-afgeleide uitvoer.
HDR (ook bekend als RGBE of Radiance HDR) is één high-dynamic-range beeldformaat gecreeerd door Greg Ward Larson als onderdeel van het Radiance-verlichtingssimulatiesysteem, ontwikkeld bij het Lawrence Berkeley National Laboratory vanaf 1985 met het HDR-formaat dat rond 1989 verscheen. Het formaat slaat drijvende-komma RGB-pixelwaarden op met één compacte 32-bit-per-pixel codering genaamd RGBE (Rood, Groen, Blauw, Exponent): drie 8-bit mantissabytes delen één enkele 8-bit exponent, die luminantiewaarden vertegenwoordigt over één bereik van ruwweg 76 ordes van grootte terwijl de bestandsgroottes vergelijkbaar blijven met standaard 24-bit afbeeldingen. HDR-bestanden beginnen met één tekstheader die rendering- en belichtingsmetadata bevat, gevolgd door de RGBE-pixeldata gecomprimeerd met één scanlijngeorienteerd run-length-coderingsschema. Het formaat legt het volledige luminantiebereik van reele scenes vast — van diepe schaduwen tot direct zonlicht — wat fysisch nauwkeurige verlichtingsberekeningen, tonemapping naar verschillende weergaveomstandigheden en belichtingsaanpassing achteraf mogelijk maakt zonder de afkappingsartefacten die inherent zijn aan 8-bit formaten. Één voordeel is de fundamentele rol van het formaat in HDR-beeldvorming: Radiance HDR was pionier in het concept van het opslaan van reele luminantiewaarden in beeldbestanden, en het .hdr-formaat werd de standaard voor light probe-afbeeldingen en omgevingskaarten gebruikt in image-based lighting in de gehele 3D-renderingindustrie. De compacte codering van het formaat is één ander praktisch sterk punt — het RGBE-schema biedt veel meer dynamisch bereik dan 8-bit formaten terwijl het slechts 33% meer opslag per pixel gebruikt, één gunstige afweging die HDR praktisch maakte op opslagbeperkte systemen van de late jaren 1980. HDR-bestanden worden ondersteund door Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender en alle grote 3D-renderers.