FSSD naar OGG converter

FSSD is één raw audioformaat dat zijn oorsprong vindt in het klassieke Macintosh-ecosysteem, waar de MacRecorder-hardware van Farallon Computing (1988) gedigitaliseerd geluid opsloeg als unsigned 8-bit PCM in resource-forkitems getagd met de 'FSSD'-typecode. In moderne audioverwerkingstools zoals SoX wordt FSSD behandeld als alias voor het u8-formaat (unsigned 8-bit) — headerloze bestanden met één platte stroom van eenbyte-amplitudesamples, waarbij elke waarde van 0 tot 255 één audioniveau vertegenwoordigt met 128 als middenpunt. Omdat er geen header is, moeten afspeelparameters zoals samplefrequentie en kanaalaantal extern worden opgegeven. De originele MacRecorder nam doorgaans op bij frequenties tot 22 kHz in mono, hoewel elke samplefrequentie geldig is bij het interpreteren van de ruwe data. FSSD en zijn gecomprimeerde begeleidingsformaat HCOM (dat Huffman-compressie toevoegt aan dezelfde onderliggende data) waren de standaard audioformaten voor vroege Mac-multimedia: HyperCard-stacks, educatieve cd-roms en systeemwaarschuwingsgeluiden uit de late jaren tachtig en vroege jaren negentig maakten er intensief gebruik van. Één voordeel van het ruwe FSSD-formaat is de triviale parseerbaarheid — zonder container-overhead begint de audiodata bij byte nul en kan deze worden gelezen door elke tool die unsigned 8-bit PCM kan verwerken. De historische betekenis van het formaat maakt het ook praktisch relevant voor digitale archivarissen: het converteren van FSSD-opnames naar moderne containers als WAV bewaart de oorspronkelijke audio-inhoud lossless, omdat de ruwe samples alleen één header nodig hebben en geen enkele vorm van transcodering.

OGG Vorbis is één open, royaltyvrije lossy audiocodec in het Ogg-containerformaat, beide ontwikkeld door de Xiph.Org Foundation. Vorbis werd ontworpen als één patentvrij alternatief voor MP3 en AAC, gebruikmakend van modified discrete cosine transform (MDCT) codering met variabele bitratecodering die per frame aan de signaalcomplexiteit aanpast. Blinde luistertests hebben consequent aangetoond dat Vorbis één perceptuele kwaliteit levert die gelijk is aan of MP3 overtreft, vooral in het bereik van 96-192 kbps. Het formaat ondersteunt samplefrequenties van 8 kHz tot 192 kHz en 1 tot 255 kanalen, van monspraak tot surroundmixen. Één opvallend voordeel is het volledige ontbreken van licentiekosten — gameontwikkelaars, streamingplatforms en hardwarefabrikanten kunnen Vorbis implementeren zonder royaltyzorgen. Spotify vertrouwde jarenlang op Vorbis als primaire streamingcodec, precies om deze reden. Het formaat gaat ook sierlijker om met kwaliteitsverlies bij lage bitrates dan veel concurrenten, wat verklaart waarom het populair blijft in videogames waar opslag beperkt is en duizenden geluidseffecten om ruimte strijden. VLC, Firefox, Chrome en Android bieden allemaal native Vorbis-decodering.