PT3'den G3'ye dönüştürücü

pt3 dosyalarınızı g3'ye çevrimiçi & ücretsiz olarak dönüştürün

Dosyaları buraya bırakın. 1 GB maksimum dosya boyutu veya Kaydol
için
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

PT3'i G3'ye dönüştürme yöntemi

1

Dosyaları bilgisayar, Google Drive, Dropbox, URL'den veya sayfa üzerinden sürükleyerek seçin.

2

g3 ya da sonuç olarak ihtiyacınız olan diğer formatlardan birini seçin (200'den fazla format desteklenir)

3

Haydi dosyayı dönüştürün ve g3 dosyanızı hemen sonra indirebilirsiniz

Formatlar hakkında

PT3 (PostScript Type 3), Adobe Systems tarafından 1984'te tanıtılan PostScript dil spesifikasyonunun bir parçası olarak tanımlanan bir yazı tipi formatıdır. İpucu oluşturma ve verimli işleme için optimize edilmiş kısıtlı bir PostScript operatör alt kümesi kullanan Type 1 yazı tiplerinin aksine, Type 3 yazı tipleri her glifi tanımlamak için PostScript dilinin tamamını kullanmaya olanak tanır. Bu, gliflerin kademeli dolgular, gri tonlama gölgelendirmesi, karmaşık yol işlemleri, renk ve hatta bitmap görüntüler içerebileceği anlamına gelir — Type 1'ın kısıtlı charstring yorumlayıcısında imkansız olan yetenekler. Adobe başlangıçta Type 1 spesifikasyonunu gizli ve tescilli tutmuştur, bu nedenle PostScript uyumlu yazı tipleri oluşturmak isteyen üçüncü taraf yazı tipi dökümhaneleri ve geliştiriciler 1980'lerin sonlarında kamuya açık olarak belgelenen Type 3 formatını kullanmak zorunda kalmıştır. Dikkat çekici bir avantajı yaratıcı özgürlüktür: herhangi bir geçerli PostScript programı bir glifi tanımlayabildiğinden, tasarımcılar basit ana hat dolgularının çok ötesine geçen dekoratif, illüstrasyonlu ve dokulu harf formları üretebilir. Formatın dönemine özgü açıklığı da pratik bir güçtü; herkesin Adobe'un tescilli ipucu teknolojisini lisanslamadan PostScript yazı tipleri oluşturmasını mümkün kılıyordu. Ancak Type 3 yazı tipleri, küçük boyutlarda ve düşük çözünürlüklerde Type 1 metni net yapan ipucu mekanizmalarından yoksundur ve bu durum gövde metni kullanımını sınırlandırmıştır. Adobe, Type 1 spesifikasyonunu Mart 1990'da yayınladığında çoğu dökümhane ipuçlu formata geçmiştir. Type 3 yazı tipleri öncelikle tarihsel ilgi olarak kalmaya devam etmekte; arşivlenmiş PostScript belgelerinde ve artistik glif işlemenin ekran optimizasyonlu ipucu ihtiyacından ağır bastığı özel uygulamalarda karşılaşılmaktadır.
Geliştirici: Adobe Systems
İlk yayın: 1984
G3, telefon şebekeleri üzerinden faks iletimi için evrensel sıkıştırma yöntemi olarak 1980'de CCITT tarafından onaylanan ITU-T Group 3 faksimile kodlama standardına (Tavsiye Kararı T.4) dayanan tek renkli bir görüntü formatıdır. G3 dosyaları, Değiştirilmiş Huffman (MH) tek boyutlu kodlama kullanılarak kodlanmış 1-bit (siyah beyaz) görüntü verisi içerir; bu kodlamada her tarama çizgisi bağımsız olarak sıkıştırılır ve ardışık beyaz veya siyah piksel dizileri, tipik belge içeriği için optimize edilmiş önceden tanımlı bir Huffman tablosundaki değişken uzunluklu kod sözcükleriyle değiştirilir. Standart ayrıca her satırı önceki satırdan farklar olarak kodlayan isteğe bağlı i̇ki boyutlu bir kodlama modu (Modified READ) tanımlar ve dikey yedeklilik içeren sayfalar için daha i̇yi sıkıştırma sağlar. Standart G3 çözünürlüğü yatayda 204 piksel/inç ve dikeyde 98 (standart) veya 196 (i̇nce) piksel/inçtir ve alınan faks belgelerinin karakteristik hafif uzamış görünümünü üretir. Kodlama, 1980'lerin 2400 ila 14400 bps hızlarında çalışan modemlerin gerçek zamanlı iletim kısıtlamaları için dikkatle optimize edilmiştir. Bir avantajı evrensel telekomünikasyon uyumluluğudur: Group 3 kodlama, üretilen her faks makinesi için zorunlu temel kodek olmaya devam eder ve G3 görüntü verisinin dünya çapındaki herhangi bir faks cihazına iletilebilmesini veya ondan alınabilmesini sağlar. Formatın belge içeriği için verimliliği de güçlü yönlerinden biridir — Huffman tabloları iş belgelerinde bulunan ardışık uzunluk dağılımlarına istatistiksel olarak ayarlanmıştır ve tipik sayfalar 30 KB'nın altına sıkıştırılır. G3 dosyaları LibreOffice, ImageMagick ve faks sunucusu yazılımları tarafından desteklenir.
Geliştirici: ITU-T (CCITT)
İlk yayın: 1980