Konwerter plików XWD do PCX

Konwertuj swoje pliki w formacie xwd do formatu pcx przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie XWD do formatu PCX

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format pcx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcx; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

XWD (X Window Dump) to format obrazów do przechwytywania ekranu, zdefiniowany jako część X Window System przez MIT X Consortium, datujący się na mniej więcej 1987 rok. Narzędzie wiersza poleceń xwd przechwytuje zawartość okna X lub całego ekranu i zapisuje ją jako plik XWD — funkcjonalny odpowiednik narzędzia do zrzutów ekranu, ale wyprzedzający tę koncepcję o lata. Pliki XWD zawierają szczegółowy nagłówek określający typ wizualny serwera X, głębię bitową, kolejność bajtów, jednostkę i dopełnienie bitmapy, wymiary okna, szerokość ramki oraz informacje o mapie kolorów, po czym następują surowe dane pikseli dokładnie tak, jak są reprezentowane w buforze klatki serwera X. Oznacza to, że pliki XWD wiernie rejestrują dokładną reprezentację pikseli używaną przez sprzęt wyświetlający — w tym specyficzną dla serwera kolejność bajtów, dopełnienie i organizację kolorów — czyniąc je przede wszystkim przydatnymi na systemie, gdzie zostały wykonane, lub na systemach z kompatybilną konfiguracją wyświetlania. Nagłówek przechowuje również ciąg nazwy okna i pełne wpisy mapy kolorów dla wizualnych typów z indeksowanymi kolorami. XWD obsługuje wszystkie typy wizualne X11: StaticGray, GrayScale, StaticColor, PseudoColor, TrueColor i DirectColor, przy dowolnej głębi bitowej obsługiwanej przez serwer X. Jedną z zalet jest dokładna wierność bufora klatki: XWD przechwytuje dane pikseli okna w ich natywnym formacie bez żadnej konwersji przestrzeni kolorów czy kompresji, co czyni go definitywnym zapisem tego, co serwer X faktycznie wyświetlał. Integracja formatu z zestawem narzędzi wiersza poleceń X11 to kolejna praktyczna zaleta — xwd może przechwytywać konkretne okna po ID lub nazwie, być uruchamiany zdalnie przez SSH i przekazywany potokowo bezpośrednio do konwerterów formatów. Pliki XWD są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, xwud (przeglądarkę towarzyszącą xwd) i xv.
Pierwsze wydanie: 1987
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
Pierwsze wydanie: 1985