Konwerter plików WMF do JPE

Konwertuj swoje pliki w formacie wmf do formatu jpe przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie WMF do formatu JPE

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jpe lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jpe; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

WMF (Windows Metafile) to format grafiki wektorowej stworzony przez Microsoft, wprowadzony z Windows 3.0 w maju 1990 roku jako natywny format platformy do rejestrowania i odtwarzania operacji graficznych. Plik WMF przechwytuje sekwencje polecen rysowania GDI (Graphics Device Interface) — linie, prostokaty, elipsy, wielokaty, tekst i operacje bitmapowe — w kolejnosci ich wydania, serializujac wyjscie ekranowe lub drukarskie w plik mozliwy do ponownego odtworzenia. Format uzywa 16-bitowej przestrzeni wspolrzednych i organizuje rekordy jako liniowy strumien wywolan funkcji z ich parametrami, poprzedzony naglowkiem okreslajacym prostokat ograniczajacy i rozdzielczosc. WMF gleboko zintegrowal sie z ekosystemem Windows jako domyslny format kolekcji clipartu, grafiki dokumentow Office i wymiany wektorowej przez schowek w latach 90. — Microsoft Office dostarczal tysiace obrazow clipartu WMF, ktore zdefiniowaly wizualna ere desktop publishingu. Zaleta jest wszechobecna kompatybilnosc: praktycznie kazda aplikacja Windows z ostatnich trzech dekad moze renderowac tresc WMF, czyniąc go jednym z najszerzej obslugiwanych formatow wektorowych. Lekki model rejestracji to kolejny atut — pliki WMF sa kompaktowe i renderuja sie szybko, poniewaz odtwarzaja natywne systemowe wywolania rysowania zamiast interpretowac zlozony jezyk graficzny. Chociaz ograniczenia 16-bitowe i brak przezroczystosci oraz krzywych Beziera skłonily Microsoft do opracowania EMF jako 32-bitowego zamiennika, pliki WMF pozostaja wszechobecne w starszych dokumentach i w aktualnym oprogramowaniu Windows.
Twórca: Microsoft
Pierwsze wydanie: 22 maja 1990
JPE to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów skompresowanych JPEG (Joint Photographic Experts Group), funkcjonalnie identyczne z plikami .jpg i .jpeg. Rozszerzenie .jpe pochodzi z wczesnych środowisk komputerowych, w których normą były trzyliterowe rozszerzenia plików (jak w MS-DOS i Windows 3.x), a niektóre aplikacje rejestrowały .jpe jako dodatkowe rozszerzenie powiązane z JPEG obok .jpg. Pliki JPE zawierają standardowe dane skompresowane JPEG: tę samą stratną kompresję opartą na DCT, która przekształca bloki pikseli 8x8 we współczynniki częstotliwościowe, kwantyzuje je zgodnie z ustawieniami jakości i koduje wynik za pomocą kodowania entropijnego Huffmana. Struktura pliku odpowiada specyfikacji JFIF lub Exif, zaczynając od znacznika SOI (0xFFD8), po którym następują znaczniki aplikacji (APP0 dla JFIF, APP1 dla Exif), definicje tablic kwantyzacji i Huffmana oraz dane obrazu zakodowane entropijnie. Pliki JPE obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe o dowolnej rozdzielczości i mogą zawierać osadzone profile kolorów ICC, metadane Exif z aparatów cyfrowych (ekspozycja, GPS, dane obiektywu), podpisy IPTC i metadane XMP. Algorytm kompresji JPEG osiąga swoją niezwykłą wydajność, wykorzystując zmniejszoną wrażliwość ludzkiego systemu wzrokowego na szczegóły przestrzenne o wysokiej częstotliwości i różnice kolorów — odrzucając informacje, których oko nie jest w stanie łatwo dostrzec. Jedną z zalet jest szerokie zarejestrowanie rozszerzenia w bazach danych typów MIME i tabelach skojarzeń plików, gwarantując, że klienci poczty elektronicznej, serwery internetowe i systemy operacyjne rozpoznają pliki .jpe jako obrazy JPEG i obsługują je prawidłowo. Uniwersalny zasięg formatu to kolejna zdecydowana zaleta — JPE/JPEG jest obsługiwany dosłownie przez każde oprogramowanie i urządzenie sprzętowe zdolne do obsługi obrazów, wyprodukowane w ciągu ostatnich trzech dekad. Pliki mogą być przetwarzane przez dowolne narzędzie obsługujące JPEG, w tym wszystkie przeglądarki, edytory i biblioteki programistyczne.
Pierwsze wydanie: 1992