Konwerter plików VIPS do TCR
Konwertuj swoje pliki w formacie vips do formatu tcr przez Internet i bezpłatnie
vips
tcr
Jak przekonwertować plik w formacie VIPS do formatu TCR
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format tcr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu tcr; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
VIPS to natywny format pliku biblioteki przetwarzania obrazów libvips, pierwotnie opracowanej przez Johna Cupitta i Kirka Martineza w National Gallery w Londynie podczas projektu VASARI (1989-1993) dotyczącego cyfryzacji i analizy obrazów w wysokiej rozdzielczości. Format VIPS przechowuje duże obrazy w prostym, mapowalnym do pamięci układzie: nagłówek zawierający wymiary obrazu, liczbę pasm (kanałów), typ danych (8/16/32-bitowe liczby całkowite, float, double, complex), interpretację kolorów, rozdzielczość i metadane przesunięcia, po czym następują surowe dane pikseli w formacie z przeplotem pasm. Ten przejrzysty układ pozwala menedżerowi pamięci wirtualnej systemu operacyjnego mapować plik bezpośrednio do przestrzeni adresowej, umożliwiając libvips przetwarzanie obrazów znacznie większych niż dostępna pamięć RAM poprzez stronicowanie fragmentów na żądanie — technika zwana ewaluacją sterowaną popytem. Pliki VIPS obsługują obrazy z dowolną liczbą pasm i dowolnym obsługiwanym typem numerycznym, obejmując wszystko od standardowych fotografii RGB po hiperspektralne zbiory danych z setkami pasm. Jedną z zalet jest wydajność przy dużych obrazach: architektura libvips przetwarza obrazy w małych kafelkach ewaluowanych na żądanie, co oznacza, że obraz o wymiarach 100 000 x 100 000 pikseli może być przycinany, skalowany, wyostrzany i zapisywany bez ładowania całego obrazu do pamięci — zdolność czyniąca VIPS silnikiem usług przetwarzania obrazów obsługujących miliony obrazów webowych. Naukowe dziedzictwo formatu to kolejna zaleta — projekt VASARI wymagał analizy obrazów w ultra-wysokiej rozdzielczości z obrazowaniem multispektralnym, a obsługa dowolnej liczby pasm i precyzji zmiennoprzecinkowej w formacie VIPS odzwierciedla te początki w obrazowaniu obliczeniowym. Pliki VIPS są używane głównie z biblioteką libvips (dostępną dla C, Python, Ruby i innych języków) i mogą być konwertowane do innych formatów za pomocą narzędzi wiersza poleceń vips lub ImageMagick.
TCR (Text Compression for Reader) to skompresowany format e-bookow w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Barry'ego Childressa na poczatku lat 90. dla rodziny palmtopow Psion Series 3. Format zostal stworzony dla aplikacji Reader3 Childressa — przegladarki plikow tekstowych, ktora musiala pomiescic duze ksiazki w ekstremalnie ograniczonej pamieci Psiona — zazwyczaj od 128 KB do 2 MB dostepnej przestrzeni. TCR wykorzystuje slownikowy schemat kompresji wywodzacy sie z wczesniejszego formatu ZVR autorstwa Iana Giddingsa, zastepujac powtarzajace sie sekwencje bajtow jednobajtowymi tokenami odwolujacymi sie do slownika w naglowku. To bezposrednie podejscie osiaga wspolczynniki kompresji rzedu 40-60% na typowej prozie angielskojezycznej, wymagajac przy tym minimalnych zasobow procesora do dekompresji. Psion Series 3 pracowal na procesorze NEC V30 o czestotliwosci 3,84 MHz bez jednostki zmiennoprzecinkowej, wiec niskie obciazenie obliczeniowe TCR bylo niezbedne do plynnego czytania strona po stronie. Kluczowa zaleta jest niezwykla wydajnosc pamieciowa w stosunku do prostoty — uzytkownicy mogli nosic ze soba dziesiatki powiesci na wymiennych kartach SSD, ktore miescily zaledwie kilkaset kilobajtow. Format znalazl oddana spolecznosc wsrod entuzjastow Psiona, ktorzy budowali biblioteki skompresowanej literatury do przenośnego czytania na lata przed pojawieniem sie smartfonow. Chociaz platforma Psion zniknela z rynku na poczatku lat 2000, pliki TCR nadal moga byc otwierane i konwertowane przez nowoczesne narzedzia e-bookowe, a format pozostaje wczesnym przykladem celowo zaprojektowanej technologii mobilnego czytania z ery przed smartfonami.