Konwerter plików TCR do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie tcr do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
tcr
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie TCR do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TCR (Text Compression for Reader) to skompresowany format e-bookow w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Barry'ego Childressa na poczatku lat 90. dla rodziny palmtopow Psion Series 3. Format zostal stworzony dla aplikacji Reader3 Childressa — przegladarki plikow tekstowych, ktora musiala pomiescic duze ksiazki w ekstremalnie ograniczonej pamieci Psiona — zazwyczaj od 128 KB do 2 MB dostepnej przestrzeni. TCR wykorzystuje slownikowy schemat kompresji wywodzacy sie z wczesniejszego formatu ZVR autorstwa Iana Giddingsa, zastepujac powtarzajace sie sekwencje bajtow jednobajtowymi tokenami odwolujacymi sie do slownika w naglowku. To bezposrednie podejscie osiaga wspolczynniki kompresji rzedu 40-60% na typowej prozie angielskojezycznej, wymagajac przy tym minimalnych zasobow procesora do dekompresji. Psion Series 3 pracowal na procesorze NEC V30 o czestotliwosci 3,84 MHz bez jednostki zmiennoprzecinkowej, wiec niskie obciazenie obliczeniowe TCR bylo niezbedne do plynnego czytania strona po stronie. Kluczowa zaleta jest niezwykla wydajnosc pamieciowa w stosunku do prostoty — uzytkownicy mogli nosic ze soba dziesiatki powiesci na wymiennych kartach SSD, ktore miescily zaledwie kilkaset kilobajtow. Format znalazl oddana spolecznosc wsrod entuzjastow Psiona, ktorzy budowali biblioteki skompresowanej literatury do przenośnego czytania na lata przed pojawieniem sie smartfonow. Chociaz platforma Psion zniknela z rynku na poczatku lat 2000, pliki TCR nadal moga byc otwierane i konwertowane przez nowoczesne narzedzia e-bookowe, a format pozostaje wczesnym przykladem celowo zaprojektowanej technologii mobilnego czytania z ery przed smartfonami.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.