Konwerter plików TCR do G3
Konwertuj swoje pliki w formacie tcr do formatu g3 przez Internet i bezpłatnie
tcr
g3
Jak przekonwertować plik w formacie TCR do formatu G3
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g3 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g3; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TCR (Text Compression for Reader) to skompresowany format e-bookow w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Barry'ego Childressa na poczatku lat 90. dla rodziny palmtopow Psion Series 3. Format zostal stworzony dla aplikacji Reader3 Childressa — przegladarki plikow tekstowych, ktora musiala pomiescic duze ksiazki w ekstremalnie ograniczonej pamieci Psiona — zazwyczaj od 128 KB do 2 MB dostepnej przestrzeni. TCR wykorzystuje slownikowy schemat kompresji wywodzacy sie z wczesniejszego formatu ZVR autorstwa Iana Giddingsa, zastepujac powtarzajace sie sekwencje bajtow jednobajtowymi tokenami odwolujacymi sie do slownika w naglowku. To bezposrednie podejscie osiaga wspolczynniki kompresji rzedu 40-60% na typowej prozie angielskojezycznej, wymagajac przy tym minimalnych zasobow procesora do dekompresji. Psion Series 3 pracowal na procesorze NEC V30 o czestotliwosci 3,84 MHz bez jednostki zmiennoprzecinkowej, wiec niskie obciazenie obliczeniowe TCR bylo niezbedne do plynnego czytania strona po stronie. Kluczowa zaleta jest niezwykla wydajnosc pamieciowa w stosunku do prostoty — uzytkownicy mogli nosic ze soba dziesiatki powiesci na wymiennych kartach SSD, ktore miescily zaledwie kilkaset kilobajtow. Format znalazl oddana spolecznosc wsrod entuzjastow Psiona, ktorzy budowali biblioteki skompresowanej literatury do przenośnego czytania na lata przed pojawieniem sie smartfonow. Chociaz platforma Psion zniknela z rynku na poczatku lat 2000, pliki TCR nadal moga byc otwierane i konwertowane przez nowoczesne narzedzia e-bookowe, a format pozostaje wczesnym przykladem celowo zaprojektowanej technologii mobilnego czytania z ery przed smartfonami.
G3 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 3 (Rekomendacja T.4), ratyfikowanym przez CCITT w 1980 roku jako uniwersalna metoda kompresji do transmisji faksów przez sieci telefoniczne. Pliki G3 zawierają 1-bitowe (czarno-białe) dane obrazowe zakodowane za pomocą jednowymiarowego kodowania Modified Huffman (MH), gdzie każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana poprzez zastępowanie serii kolejnych białych lub czarnych pikseli kodami o zmiennej długości z predefiniowanej tablicy Huffmana, zoptymalizowanej dla typowej zawartości dokumentów. Standard definiuje również opcjonalny tryb kodowania dwuwymiarowego (Modified READ), który koduje każdą linię jako różnice względem linii poprzedniej, osiągając lepszą kompresję dla stron z redundancją pionową. Standardowa rozdzielczość G3 to 204 piksele na cal w poziomie i albo 98 (standardowa), albo 196 (wysoka) pikseli na cal w pionie, co daje charakterystyczny lekko rozciągnięty wygląd odebranych dokumentów faksowych. Kodowanie zostało starannie zoptymalizowane pod kątem ograniczeń transmisji w czasie rzeczywistym modemów z lat 80. pracujących z prędkością od 2400 do 14400 bps, gdzie szybkość kodowania i dekodowania musiała odpowiadać przepustowości kanału komunikacyjnego. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność telekomunikacyjna: kodowanie Group 3 pozostaje obowiązkowym kodekiem bazowym dla każdego wyprodukowanego urządzenia faksowego, gwarantując, że dane obrazów G3 mogą być przesyłane do lub odbierane z dowolnego faksu na świecie. Wydajność formatu dla treści dokumentowych to kolejna zaleta — tablice Huffmana zostały statystycznie dostrojone do rozkładów długości serii występujących w dokumentach biznesowych, a typowe strony kompresują się do mniej niż 30 KB. Pliki G3 są obsługiwane przez LibreOffice, ImageMagick i oprogramowanie serwerów faksowych.