Konwerter plików TCR do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie tcr do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie TCR do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

TCR (Text Compression for Reader) to skompresowany format e-bookow w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Barry'ego Childressa na poczatku lat 90. dla rodziny palmtopow Psion Series 3. Format zostal stworzony dla aplikacji Reader3 Childressa — przegladarki plikow tekstowych, ktora musiala pomiescic duze ksiazki w ekstremalnie ograniczonej pamieci Psiona — zazwyczaj od 128 KB do 2 MB dostepnej przestrzeni. TCR wykorzystuje slownikowy schemat kompresji wywodzacy sie z wczesniejszego formatu ZVR autorstwa Iana Giddingsa, zastepujac powtarzajace sie sekwencje bajtow jednobajtowymi tokenami odwolujacymi sie do slownika w naglowku. To bezposrednie podejscie osiaga wspolczynniki kompresji rzedu 40-60% na typowej prozie angielskojezycznej, wymagajac przy tym minimalnych zasobow procesora do dekompresji. Psion Series 3 pracowal na procesorze NEC V30 o czestotliwosci 3,84 MHz bez jednostki zmiennoprzecinkowej, wiec niskie obciazenie obliczeniowe TCR bylo niezbedne do plynnego czytania strona po stronie. Kluczowa zaleta jest niezwykla wydajnosc pamieciowa w stosunku do prostoty — uzytkownicy mogli nosic ze soba dziesiatki powiesci na wymiennych kartach SSD, ktore miescily zaledwie kilkaset kilobajtow. Format znalazl oddana spolecznosc wsrod entuzjastow Psiona, ktorzy budowali biblioteki skompresowanej literatury do przenośnego czytania na lata przed pojawieniem sie smartfonow. Chociaz platforma Psion zniknela z rynku na poczatku lat 2000, pliki TCR nadal moga byc otwierane i konwertowane przez nowoczesne narzedzia e-bookowe, a format pozostaje wczesnym przykladem celowo zaprojektowanej technologii mobilnego czytania z ery przed smartfonami.
Twórca: Barry Childress
Pierwsze wydanie: 1993
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991