Konwerter plików SPX do IMA

Konwertuj swoje pliki w formacie spx do formatu ima przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SPX do formatu IMA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ima lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ima; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

Speex to otwartorodlowy kodek audio celowo zaprojektowany do kompresji mowy, opracowany przez Jean-Marc Valina pod auspicjami Xiph.Org Foundation. Po raz pierwszy wydany w pazdzierniku 2002, celuje w VoIP, wideokonferencje i wszelkie scenariusze, w ktorych mowa musi byc efektywnie przesylana przez siec. Pliki SPX opakowujoa audio zakodowane w Speex wewnatrz kontenera Ogg, laczac optymalizacje mowy kodeka z mozliwosciami strumieniowania Ogg. Obslugiwane sa trzy czestotliwosci probkowania — waskie pasmo przy 8 kHz, szerokie pasmo przy 16 kHz i ultra-szerokie pasmo przy 32 kHz — wraz z kodowaniem o zmiennej szybkosci transmisji, ktore adaptuje sie w czasie rzeczywistym do zlozonosci mowy. Wyrozniajaca zaleta jest wolna od patentow, licencjonowana na BSD natura, pozwalajaca deweloperom swobodnie osadzac kodek zarowno w komercyjnych, jak i otwartorodlowych produktach. Speex laczy tez w sobie kasowanie echa akustycznego, tlumienie szumu i automatyczna regulacje wzmocnienia — funkcje, ktore rywalizujace kodeki zwykle deleguja do zewnetrznych bibliotek. Chociaz tworcy oficjalnie rekomenduja Opus jako nastepce od 2012 roku, Speex pozostaje wdrozony w starszych systemach VoIP, archiwalnych nagraniach i urzadzeniach wbudowanych, gdzie jego lekki dekoder nadal jest ceniony.
Pierwsze wydanie: 15 października 2002
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.
Pierwsze wydanie: 1992