Konwerter plików SPH do CDDA

Konwertuj swoje pliki w formacie sph do formatu cdda przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SPH do formatu CDDA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format cdda lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cdda; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SPH to rozszerzenie plikow audio przechowywanych w formacie NIST SPHERE (SPeech HEader REsources) — standardzie stworzonym przez amerykanski National Institute of Standards and Technology okolo 1990 roku. Przeznaczony do badan nad mowa, pliki SPH zawieraja 1024-bajtowy naglowek ASCII wypelniony metadanymi — identyfikatorami bazy danych, liczba kanalow, czestotliwoscia probkowania, kolejnoscia bajtow i typem kompresji — co czyni kazde nagranie samoopisujoacy sie. Dane audio to zwykle 16-bitowe liniowe PCM probkowane przy 16 kHz, choc dozwolone sa inne konfiguracje. Badacze z NIST, DARPA i uniwersytetow na calym swiecie polegaja na SPH przy dystrybucji korpusow mowy, takich jak TIMIT, Switchboard i kolekcje LDC, ktore stanowia fundament nowoczesnych systemow automatycznego rozpoznawania mowy. Kluczowa zaleta jest to, ze czytelny naglowek pozwala skryptom parsowac metadane nagrania bez dekodowania binarnego. Scisla standaryzacja formatu eliminuje tez niejednoznacznosc przy wspoldzieleniu zbiorow danych miedzy instytucjami i platformami. Poniewaz pliki SPH przechowuja nieskompresowane PCM, zachowuja pelna wiernosc audio — co jest krytyczne przy trenowaniu modeli akustycznych, gdzie nawet drobne artefakty moga znieksztalcic wyniki.
Pierwsze wydanie: 1990
CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.
Twórca: Sony / Philips
Pierwsze wydanie: Październik 1980