Konwerter plików SK1 do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie sk1 do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SK1 do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SK1 to natywny format plikow projektu sK1), otwartoźrodlowego edytora grafiki wektorowej i silnika konwersji rozpoczetego przez Igora Nowikowa w 2003 roku jako nastepca programu Skencil Bernharda Herzoga. Format wyewoluowal z oryginalnego formatu SK, rozszerzajac jego mozliwosci przy zachowaniu tekstowej, czytelnej dla Pythona skladni opisu dokumentow wektorowych. Pliki SK1 koduja kompletne struktury dokumentow wlaczajac wiele stron, warstwy, linie pomocnicze i pelna hierarchie obiektow graficznych — sciezki Beziera, prostokaty, okregi, wielokaty, bloki tekstowe i osadzone obrazy rastrowe — z atrybutami dla wypelnien (jednolite, gradientowe, wzorkowe, kreskowane), obrysow i transformacji. Projekt sK1 wyroznil sie skupieniem na prepressie i profesjonalnych funkcjach produkcji poligraficznej, dodajac zarzadzanie kolorami CMYK, profile kolorow ICC, obsluge kolorow dodatkowych i wyjscie PDF/PostScript — mozliwosci rzadkie wsrod edytorow wektorowych open source. Zaleta jest profesjonalna obsluga kolorow — przeplywy pracy CMYK i zarzadzanie kolorami sK1 czynia go jednym z niewielu narzedzi open source odpowiednich do wektorowej produkcji gotowej do druku. Towarzyszace narzedzie projektu, UniConvertor, wykorzystuje format SK1 jako posrednia reprezentacje do konwersji miedzy licznymi formatami wektorowymi (CDR, CMX, WMF, EMF, SVG i inne), nadajac SK1 znaczenie wykraczajace poza sam edytor jako uniwersalny format wymiany. Tekstowa struktura pliku zachowuje zalety czytelnosci i skryptowalnosci odziedziczone z oryginalnego formatu SK programu Skencil.
Pierwsze wydanie: 2003
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991