Konwerter plików SFD do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie sfd do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SFD do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SFD (SplineFont Database) to natywny format plikow zrodlowych programu FontForge, darmowego i otwartoźrodlowego edytora czcionek pierwotnie stworzonego przez George'a Williamsa w 2000 roku pod nazwa PfaEdit. Format przechowuje kompletny projekt czcionki — kontury glifow (splajny kubiczne i kwadratowe), szerokosc posuwu, boczne odstepy, instrukcje wskazywania, tabele kerningu i cech OpenType, rekordy nazewnictwa i metadane — w jednym czytelnym dla czlowieka pliku tekstowym. Kazdy glif jest opisany przez swoj punkt kodowy Unicode, wspolrzedne konturow, kompozyty referencji i kotwice, co czyni caly projekt czcionki mozliwym do inspekcji i porownywania za pomoca standardowych narzedzi tekstowych. SFD pelni funkcje edytowalnego formatu roboczego podczas tworzenia czcionek, z ktorego gotowe czcionki sa kompilowane do formatow binarnych takich jak OTF, TTF czy WOFF. Glowna zaleta jest przyjaznosc dla kontroli wersji — poniewaz SFD jest czystym tekstem, projektanci czcionek moga sledzic zmiany w poszczegolnych glifach, łaczyc wklady wspolpracownikow i utrzymywac pelna historie rewizji za pomoca Git lub dowolnego innego systemu VCS. Kompletnosc formatu to kolejny atut: zachowuje kazda informacje, ktora FontForge moze reprezentowac, w tym instrukcje TrueType, kontekstowe przeszukiwania podstawien i osie wielu wzorow, unikajac strat danych przy wielokrotnym edytowaniu. Specyfikacja SFD jest publicznie udokumentowana i przechodzila przez kilka wersji. Szerokie przyjecie FontForge w spolecznosci projektowania czcionek open source sprawia, ze SFD sluzy jako format zrodlowy dla setek wolnolicencyjnych rodzin czcionek dystrybuowanych na calym swiecie.
Twórca: George Williams
Pierwsze wydanie: 7 listopada 2000
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991