Konwerter plików SFD do JBIG
Konwertuj swoje pliki w formacie sfd do formatu jbig przez Internet i bezpłatnie
sfd
jbig
Jak przekonwertować plik w formacie SFD do formatu JBIG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jbig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbig; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SFD (SplineFont Database) to natywny format plikow zrodlowych programu FontForge, darmowego i otwartoźrodlowego edytora czcionek pierwotnie stworzonego przez George'a Williamsa w 2000 roku pod nazwa PfaEdit. Format przechowuje kompletny projekt czcionki — kontury glifow (splajny kubiczne i kwadratowe), szerokosc posuwu, boczne odstepy, instrukcje wskazywania, tabele kerningu i cech OpenType, rekordy nazewnictwa i metadane — w jednym czytelnym dla czlowieka pliku tekstowym. Kazdy glif jest opisany przez swoj punkt kodowy Unicode, wspolrzedne konturow, kompozyty referencji i kotwice, co czyni caly projekt czcionki mozliwym do inspekcji i porownywania za pomoca standardowych narzedzi tekstowych. SFD pelni funkcje edytowalnego formatu roboczego podczas tworzenia czcionek, z ktorego gotowe czcionki sa kompilowane do formatow binarnych takich jak OTF, TTF czy WOFF. Glowna zaleta jest przyjaznosc dla kontroli wersji — poniewaz SFD jest czystym tekstem, projektanci czcionek moga sledzic zmiany w poszczegolnych glifach, łaczyc wklady wspolpracownikow i utrzymywac pelna historie rewizji za pomoca Git lub dowolnego innego systemu VCS. Kompletnosc formatu to kolejny atut: zachowuje kazda informacje, ktora FontForge moze reprezentowac, w tym instrukcje TrueType, kontekstowe przeszukiwania podstawien i osie wielu wzorow, unikajac strat danych przy wielokrotnym edytowaniu. Specyfikacja SFD jest publicznie udokumentowana i przechodzila przez kilka wersji. Szerokie przyjecie FontForge w spolecznosci projektowania czcionek open source sprawia, ze SFD sluzy jako format zrodlowy dla setek wolnolicencyjnych rodzin czcionek dystrybuowanych na calym swiecie.
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.