Konwerter plików RLA do PCD

Konwertuj swoje pliki w formacie rla do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RLA do formatu PCD

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RLA to rastrowy format obrazów opracowany przez Wavefront Technologies w połowie lat 80. dla ich oprogramowania do renderingu 3D Advanced Visualizer, działającego głównie na stacjach roboczych Silicon Graphics. Pliki RLA przechowują wyrenderowane klatki z obsługą wielu kanałów wykraczających poza standardowe RGB — w tym przezroczystość alfa, głębokość Z, wektory normalnych powierzchni, identyfikator obiektu, identyfikator materiału i inne dowolne kanały danych, które artyści kompozytowania wykorzystują do manipulacji wyrenderowanymi elementami bez ponownego renderowania. Każda linia skanowania jest niezależnie kompresowana za pomocą kodowania długości serii, umożliwiając wydajny losowy dostęp do dowolnego wiersza bez dekompresji całego obrazu. Format obsługuje 8-bitowe, 16-bitowe i 32-bitowe zmiennoprzecinkowe dane na kanał, czyniąc go odpowiednim dla wyjścia renderingu o wysokim zakresie dynamicznym. RLA był podstawą produkcji efektów wizualnych w latach 90., szeroko stosowany w potokach VFX dla filmu i telewizji. Jedną z zalet są wielokanałowe dane renderingu: w odróżnieniu od prostych formatów RGB, pliki RLA niosą pasy głębokości, normalnych i identyfikatorów per piksel, które umożliwiają efekty postprodukcyjne takie jak rozmycie głębi ostrości, mgła, ponowne oświetlenie i korekcja kolorów na poziomie obiektów bez powrotu do aplikacji 3D. Ta wydajność potoku uczyniła RLA kluczowym we wczesnej produkcji efektów wizualnych. Format jest rozpoznawany przez narzędzia Autodesk, Foundry Nuke, ImageMagick i różne archiwalne aplikacje do kompozytowania.
Pierwsze wydanie: 1986
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.
Twórca: Eastman Kodak
Pierwsze wydanie: 1992