Konwerter plików PLT do JBIG
Konwertuj swoje pliki w formacie plt do formatu jbig przez Internet i bezpłatnie
plt
jbig
Jak przekonwertować plik w formacie PLT do formatu JBIG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jbig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbig; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PLT to format plikow wektorowych powiazany z HP-GL (Hewlett-Packard Graphics Language), jezykiem sterowania ploterem wprowadzonym przez Hewlett-Packard w 1977 roku z ploterem piorkowym HP-9872. Pliki PLT zawieraja sekwencje dwuliterowych polecen ASCII, ktore instruuja ploter piorkowy do przesuwania sie, rysowania linii, wybierania pisakow i renderowania tekstu — polecenia takie jak PU (podnies piorko), PD (opusc piorko), PA (rysuj bezwzglednie) i SP (wybierz pisak) tworza prosty zestaw instrukcji bezposrednio sterujacy fizycznym ruchem rysowania. Jezyk operuje na siatce wspolrzednych mierzonej w jednostkach plotera (typowo 0,025 mm na jednostke), a powstale pliki czyta sie niemal jak kod maszynowy urzadzenia rysujacego. HP-GL stal sie dominujacym standardem wyjscia projektowania wspomaganego komputerowo, przyjętym przez praktycznie kazda aplikacje CAD i obslugiwany przez plotery wszystkich producentow w latach 80. i 90. Zaleta jest uniwersalna kompatybilnosc z CAD — pliki PLT generowane przez AutoCAD, SolidWorks czy dowolne oprogramowanie inzynierskie moga byc wysylane bezposrednio do ploterow i maszyn tnacych bez translacji sterownikow. Tekstowa, czytelna dla czlowieka struktura polecen to kolejny atut: inzynierowie moga inspekcjonowac, edytowac i recznié pisac pliki PLT w celu rozwiazywania problemów z wyjsciem lub programowego generowania prostych rysunkow. HP-GL/2, ulepszona wersja wprowadzona z HP LaserJet III w 1990 roku, dodala wypelnienia wielokatow, krzywe Beziera i obsluge rastrowa. PLT pozostaje aktywnie uzywany w inzynierii, architekturze i produkcji do wyjscia wielkoformatowego.
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.