Konwerter plików JPS do HDR

Konwertuj swoje pliki w formacie jps do formatu hdr przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie JPS do formatu HDR

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format hdr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hdr; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

JPS (JPEG Stereo) to stereoskopowy format obrazu 3D, który przechowuje parę widoków dla lewego i prawego oka w jednym pliku skompresowanym JPEG, opracowany przez VRex, Inc. około 1997 roku do użytku z ekranami i przeglądarkami stereoskopowymi. Plik JPS jest technicznie standardowym plikiem JPEG zawierającym parę stereo obok siebie — obrazy lewej i prawej perspektywy są umieszczone poziomo obok siebie w pojedynczej klatce, przy czym pełna szerokość obrazu jest dwukrotnie większa od szerokości pojedynczego widoku. Plik używa standardowej kompresji JPEG i może być otwierany przez każdą przeglądarkę kompatybilną z JPEG (która pokaże parę side-by-side jako jeden szeroki obraz), ale aplikacje obsługujące stereo parsują obraz na lewy i prawy komponent do prawidłowej prezentacji 3D. Pliki JPS mogą być wyświetlane za pomocą dedykowanego oprogramowania stereoskopowego, przeglądarek anaglifowych (generujących obrazy czerwono-cyjanowe dla kolorowych okularów), wyświetlaczy autostereoskopowych, gogli VR oraz sprzętu takiego jak NVIDIA 3D Vision czy pasywne monitory 3D. Format zyskał ponowne zainteresowanie wraz z boomem fotografii 3D konsumenckiej pod koniec lat 2000. i na początku lat 2010., kiedy aparaty takie jak Fujifilm FinePix Real 3D W1/W3 rejestrowały pary stereo natywnie. Jedną z zalet jest wsteczna kompatybilność: ponieważ JPS używa standardowego kodowania JPEG, pliki współpracują z istniejącą infrastrukturą JPEG — mogą być przesyłane, przechowywane, miniaturkowane, a nawet wyświetlane (jako płaskie obrazy side-by-side) bez żadnego specjalistycznego oprogramowania. Prostota formatu to kolejna praktyczna zaleta — nie wymaga specjalistycznego kontenera ani kodeka. Pliki JPS są obsługiwane przez StereoPhoto Maker, ImageMagick i różne przeglądarki zdjęć 3D.
Twórca: VRex, Inc.
Pierwsze wydanie: 1997
HDR (znany również jako RGBE lub Radiance HDR) to format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, stworzony przez Grega Warda Larsona jako element systemu symulacji oświetlenia Radiance, opracowywanego w Lawrence Berkeley National Laboratory od 1985 roku, przy czym format HDR pojawił się około 1989 roku. Format przechowuje zmiennoprzecinkowe wartości pikseli RGB za pomocą kompaktowego 32-bitowego kodowania RGBE (Red, Green, Blue, Exponent): trzy 8-bitowe bajty mantysy dzielą jeden 8-bitowy wykładnik, reprezentując wartości luminancji w zakresie obejmującym około 76 rzędów wielkości, przy zachowaniu rozmiarów plików porównywalnych ze standardowymi 24-bitowymi obrazami. Pliki HDR rozpoczynają się nagłówkiem tekstowym zawierającym metadane renderowania i ekspozycji, po którym następują dane pikseli RGBE skompresowane schematem kodowania długości serii zorientowanym na linie skanowania. Format rejestruje pełen zakres luminancji scen ze świata rzeczywistego — od głębokich cieni po bezpośrednie światło słoneczne — umożliwiając fizycznie poprawne obliczenia oświetlenia, mapowanie tonalne dla różnych warunków wyświetlania oraz korektę ekspozycji po rejestracji bez artefaktów przycinania właściwych formatom 8-bitowym. Jedną z zalet jest pionierska rola formatu w obrazowaniu HDR: Radiance HDR jako pierwszy zaproponował przechowywanie rzeczywistych wartości luminancji w plikach obrazów, a format .hdr stał się standardem dla obrazów sondy świetlnej i map środowiskowych stosowanych w oświetleniu opartym na obrazach w całej branży renderingu 3D. Kompaktowe kodowanie formatu to kolejna praktyczna zaleta — schemat RGBE zapewnia znacznie większy zakres dynamiczny niż formaty 8-bitowe, zajmując jedynie 33% więcej pamięci na piksel. Pliki HDR są obsługiwane przez Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender i wszystkie główne renderery 3D.
Pierwsze wydanie: 1989