Konwerter plików JBIG do PCX

Konwertuj swoje pliki w formacie jbig do formatu pcx przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie JBIG do formatu PCX

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format pcx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcx; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.
Pierwsze wydanie: 1993
PCX (PiCture eXchange) to rastrowy format obrazów stworzony przez ZSoft Corporation w 1985 roku jako natywny format ich aplikacji PC Paintbrush, jednego z pierwszych programów graficznych dla komputerów kompatybilnych z IBM PC. Format wykorzystuje prosty schemat kompresji kodowania długości serii (RLE), który działa poprzez zastępowanie kolejnych identycznych wartości pikseli parą licznik-wartość, osiągając umiarkowaną kompresję na obrazach z dużymi obszarami jednolitego koloru. Plik PCX składa się ze 128-bajtowego nagłówka (określającego wymiary, głębię kolorów, informacje o palecie, DPI i metodę kodowania), skompresowanych danych pikseli RLE ułożonych w kolejności linii skanowania oraz opcjonalnej 256-kolorowej palety dołączonej po danych obrazu. Format ewoluował przez kilka wersji obsługując coraz większe głębie kolorów: 1-bitowy monochromatyczny, 4-bitowy (16 kolorów), 8-bitowy (256 kolorów) i 24-bitowy true color z użyciem wielu płaszczyzn kolorów. PCX stał się jednym z najpopularniejszych formatów obrazów w erze DOS, szeroko obsługiwany przez programy graficzne, edytory tekstu, systemy DTP i wczesne gry w późnych latach 80. i wczesnych 90. Jedną z zalet była szeroka kompatybilność z oprogramowaniem ery DOS — PCX służył jako praktyczny format wymiany, gdy konkurencyjne programy używały własnościowych formatów rastrowych. Prostota dekodowania RLE to kolejna zaleta, wymagająca minimalnych zasobów CPU i pamięci. Choć PNG, JPEG i inne nowoczesne formaty zastąpiły PCX we współczesnym użyciu, format nadal spotykany jest w starszych archiwach i kontekstach retro.
Pierwsze wydanie: 1985