Konwerter plików IMA do FAP

Konwertuj swoje pliki w formacie ima do formatu fap przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie IMA do formatu FAP

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format fap lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fap; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.
Pierwsze wydanie: 1992
FAP to wariant z odwrocona kolejnoscia bajtow formatu PAF (Paris Audio File), powiazanego z cyfrowa stacja robocza Ensoniq PARIS — srodowiskiem nagraniowym popularnym wsrod inzynierow studyjnych pod koniec lat 90. XX wieku. Podczas gdy standardowy PAF przechowuje dane probek w kolejnosci big-endian, FAP odwraca uklad bajtow dla architektur little-endian, umozliwiajac bezposrednie mapowanie pamieci na procesorach Intel bez kary za zamiane bajtow w czasie wykonywania. Dane bazowe to nieskompresowane liniowe PCM o glebi do 24 bitow i czestotliwosci probkowania 96 kHz, zachowujace pelna wiernosc klasy studyjnej. Poniewaz nie ma etapu kodowania stratnego, nagrania przetrwaja nieograniczona liczbe cykli edycji bez zadnych strat generacyjnych — kluczowa cecha podczas nagrywania i miksowania. Narzedzie wiersza polecen SoX utrzymuje obsluge odczytu i zapisu FAP, co czyni je najbardziej dostepnym sposobem konwersji starszych sesji PARIS do wspolczesnych formatow. Mimo niszowego pochodzenia, FAP demonstruje solidna inzynierie: naglowek jest minimalny i deterministyczny, eliminujac niejednoznacznosc, ktora czasem dokucza kontenerom blokowym. Zalety obejmuja bezstratne zachowanie audio, szybkie operacje I/O na sprzecie x86 dzieki natywnej kolejnosci bajtow oraz bezproblemowa wspolprace z narzedziami do surowego PCM.
Twórca: Ensoniq
Pierwsze wydanie: 1998