Konwerter plików CMX do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie cmx do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CMX do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CMX (Corel Presentation Exchange) to format wymiany grafiki wektorowej opracowany przez Corel Corporation, wprowadzony z CorelDRAW 5 we wrzesniu 1994 roku. Zaprojektowany jako format wymiany miedzy aplikacjami w ramach pakietu produktow Corel, CMX przechowuje obiekty wektorowe, tekst, bitmapy i atrybuty renderowania w strukturze dostepnej dla CorelDRAW, Corel PHOTO-PAINT, Corel Presentations i innych aplikacji Corel bez koniecznosci rozumienia przez kazdy program pelnego natywnego formatu CDR. Format uzywa architektury opartej na segmentach, ktora koduje geometryczne prymitywy, wzorce wypelnien, wlasciwosci konturow i definicje kolorow w znormalizowany sposob, obslugujac warianty zarowno 16-bitowe, jak i 32-bitowe. CMX zyskal znaczenie poza ekosystemem Corel dzieki adopcji przez aplikacje firm trzecich i swojej roli w dystrybucji clipartu — wiele kolekcji grafiki wektorowej z polowy do konca lat 90. bylo dostarczanych w formacie CMX. Zaleta jest interoperacyjnosc w przepływach pracy projektowej: CMX zapewnial praktyczny most do przenoszenia tresci wektorowej miedzy roznymi aplikacjami Corel, zachowujac wiernosc wizualna, gradienty i atrybuty przezroczystosci. Umieszczenie zarowno danych wektorowych, jak i bitmapowych w jednym pliku to kolejny atut, pozwalajac na wymiane zlozonych ilustracji laączacych rozne media jako samodzielne jednostki. Microsoft rowniez dodal obsluge importu CMX do niektorych aplikacji Office, poszerzajac zasieg formatu. Chociaz nowoczesne aplikacje Corel uzywaja glownie CDR do pracy natywnej i eksportuja do SVG, PDF lub EPS w celu wymiany, pliki CMX z ery CorelDRAW sa nadal szeroko spotykane w starszych bibliotekach zasobow.
Pierwsze wydanie: 1994
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991