Konwerter plików CDDA do IMA

Konwertuj swoje pliki w formacie cdda do formatu ima przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CDDA do formatu IMA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ima lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ima; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.
Twórca: Sony / Philips
Pierwsze wydanie: Październik 1980
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.
Pierwsze wydanie: 1992