Konwerter plików BIN do JBIG
Konwertuj swoje pliki w formacie bin do formatu jbig przez Internet i bezpłatnie
bin
jbig
Jak przekonwertować plik w formacie BIN do formatu JBIG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format jbig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbig; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
BIN odnosi sie do plikow czcionek zakodowanych w formacie MacBinary, formacie transferowym zachowujacym cechy klasycznego systemu plikow Macintosh podczas przenoszenia danych miedzy platformami. Klasyczny Mac OS przechowywal czcionki za pomoca resource fork — drugorzednego strumienia danych niewidocznego dla systemow innych niz Mac — co oznaczalo, ze zwykle skopiowanie czcionki Mac na komputer z Windows lub serwer Unix pozbawialoby ja wlasciwych danych czcionki. MacBinary rozwiazuje ten problem, łaczac zarowno data fork, jak i resource fork w pojedynczy plaski plik ze 128-bajtowym naglowkiem zawierajacym oryginalne metadane HFS. W kontekscie czcionek pliki BIN typowo opakowuja czcionki TrueType suitcase, pliki konturow PostScript Type 1 LWFN lub zasoby czcionek bitmapowych NFNT. Format został po raz pierwszy zdefiniowany w 1985 roku przez Dennisa Brothersa i wspolpracownikow z wczesnej spolecznosci Mac, a nastepnie pojawily sie MacBinary II okolo 1987 roku i MacBinary III w 1996 roku z obsluga dluzszych nazw plikow. Kluczowa zaleta jest bezstratne zachowanie: kazdy bajt oryginalnego pliku czcionki Mac przetrwa nienaruszone przez e-mail, FTP lub miedzyplatformowe udostepnianie plikow, w tym kody creatora i typu identyfikujace format czcionki. Pakowanie w jeden plik to kolejny praktyczny atut — zamiast radzic sobie z oddzielnymi strumieniami data i resource, uzytkownicy i systemy zautomatyzowane obsluguja jeden przenosny kontener. Chociaz wspolczesny macOS odszedl od resource forkow i czcionki Mac sa teraz dostarczane jako pliki OTF, TTF lub DFONT, BIN pozostaje wazny dla dostepu do zarchiwizowanych kolekcji czcionek z klasycznej ery Mac.
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.