Konwerter plików BIN do CID
Konwertuj swoje pliki w formacie bin do formatu cid przez Internet i bezpłatnie
bin
cid
Jak przekonwertować plik w formacie BIN do formatu CID
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cid lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cid; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
BIN odnosi sie do plikow czcionek zakodowanych w formacie MacBinary, formacie transferowym zachowujacym cechy klasycznego systemu plikow Macintosh podczas przenoszenia danych miedzy platformami. Klasyczny Mac OS przechowywal czcionki za pomoca resource fork — drugorzednego strumienia danych niewidocznego dla systemow innych niz Mac — co oznaczalo, ze zwykle skopiowanie czcionki Mac na komputer z Windows lub serwer Unix pozbawialoby ja wlasciwych danych czcionki. MacBinary rozwiazuje ten problem, łaczac zarowno data fork, jak i resource fork w pojedynczy plaski plik ze 128-bajtowym naglowkiem zawierajacym oryginalne metadane HFS. W kontekscie czcionek pliki BIN typowo opakowuja czcionki TrueType suitcase, pliki konturow PostScript Type 1 LWFN lub zasoby czcionek bitmapowych NFNT. Format został po raz pierwszy zdefiniowany w 1985 roku przez Dennisa Brothersa i wspolpracownikow z wczesnej spolecznosci Mac, a nastepnie pojawily sie MacBinary II okolo 1987 roku i MacBinary III w 1996 roku z obsluga dluzszych nazw plikow. Kluczowa zaleta jest bezstratne zachowanie: kazdy bajt oryginalnego pliku czcionki Mac przetrwa nienaruszone przez e-mail, FTP lub miedzyplatformowe udostepnianie plikow, w tym kody creatora i typu identyfikujace format czcionki. Pakowanie w jeden plik to kolejny praktyczny atut — zamiast radzic sobie z oddzielnymi strumieniami data i resource, uzytkownicy i systemy zautomatyzowane obsluguja jeden przenosny kontener. Chociaz wspolczesny macOS odszedl od resource forkow i czcionki Mac sa teraz dostarczane jako pliki OTF, TTF lub DFONT, BIN pozostaje wazny dla dostepu do zarchiwizowanych kolekcji czcionek z klasycznej ery Mac.
CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.