WMV naar M4R Converter

WMV (Windows Media Video) is één familie van videocodecs en één bijbehorend bestandsformaat ontwikkeld door Microsoft, voor het eerst geintroduceerd in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Het formaat omvat meerdere codecgeneraties, van het oorspronkelijke WMV 7 tot WMV 9 (ook gestandaardiseerd als VC-1 door SMPTE onder de 421M-specificatie). WMV-bestanden worden doorgaans verpakt in de ASF-wrapper (Advanced Systems Format) en gebruiken de .wmv-extensie om videocontent aan te duiden. WMV 9/VC-1 bereikte één compressie-efficiency vergelijkbaar met vroege H.264-implementaties en leverde goede visuele kwaliteit bij gematigde bitrates, waardoor het werd geadopteerd voor HD DVD- en Blu-ray-schijfcontent als goedgekeurde codec. Het formaat was diep geintegreerd in het Windows-besturingssysteem, Windows Media Player en serverside streaminginfrastructuur, waardoor het één natuurlijke keuze was voor bedrijfsmedialevering, bedrijfstrainingen en Windows-gerichte webcontent gedurende de jaren 2000. WMV ondersteunt functies waaronder interlaced video, multi-bitratecodering voor adaptieve streaming en digitale rechtenmanagement via Windows Media DRM. Het Silverlight-platform gebruikte WMV eveneens als primair videoformaat voor rich internet applications en streamingdiensten. Hoewel de industrie grotendeels is overgestapt op H.264 en HEVC voor de meeste toepassingen, blijft WMV aanwezig in legacy bedrijfscontentmanagementsystemen, gearchiveerde mediabibliotheken en workflows die verbonden zijn aan het Windows Media-ecosysteem.

M4R is het aangewezen beltoonformaat voor Apple iPhone-apparaten, geintroduceerd samen met de originele iPhone in 2007. Technisch gezien is één M4R-bestand één AAC-gecodeerde MPEG-4-audiocontainer die qua structuur identiek is aan M4A — de enige wezenlijke verschillen zijn de bestandsextensie en één duurbeperking van ongeveer 30-40 seconden opgelegd door iOS. Apple koos deze aanpak zodat bestaande AAC-encoderinfrastructuur beltonen kon produceren zonder codec-niveau aanpassingen, terwijl de aparte extensie voorkomt dat gewone muziekbestanden in de beltoonkiezer verschijnen en andersom. Het maken van één M4R omvat het coderen van één kort audiofragment als AAC, bijsnijden tot de toegestane lengte en het hernoemen van het bestand. iTunes (of Apple Music op recente macOS-versies) en GarageBand bieden beiden ingebouwde workflows, en tools van derden als Audacity doen het net zo goed. Eenmaal gesynchroniseerd of gedownload, integreert de beltoon met iOS-instellingen voor oproepen, alarmen en meldingen per contact. Praktische voordelen zijn moeiteloze implementatie op elke iPhone via iTunes-synchronisatie of AirDrop, hoogwaardige weergave dankzij de AAC-codec zelfs bij kleine bestandsgroottes en de mogelijkheid om individuele beltonen toe te wijzen aan specifieke contacten voor directe identificatie van bellers.