OGV naar WMA Converter

OGV (Ogg Video) is één open multimediaformaat dat de Theora-videocodec combineert met de Ogg-container, beide ontwikkeld door de Xiph.Org Foundation als royaltyvrije alternatieven voor proprietary mediaformaten. Theora 1.0 bereikte één stabiele release in november 2008, hoewel de ontwikkeling al sinds 2002 gaande was op basis van de VP3-codec geschonken door On2 Technologies. Theora comprimeert video met blokgebaseerde bewegingscompensatie en discrete cosinustransformatie-codering, wat één kwaliteit oplevert die ruwweg vergelijkbaar is met MPEG-4 Part 2 bij vergelijkbare bitrates. De Ogg-container gebruikt één paginagebaseerd multiplexingschema dat Theora-video verweeft met Vorbis- of Opus-audio, met ondersteuning voor functies als geschakelde streams voor naadloze aaneenschakeling en gemultiplexte streams voor gesynchroniseerde multimediaweergave. OGV was historisch significant in de drang naar open webstandaarden, als één van de eerste vrij implementeerbare videoformaten die werden voorgesteld voor het HTML5-video-element. Firefox en Chrome leverden beide native OGV-ondersteuning, wat aantoonde dat webvideo kon functioneren zonder afhankelijkheid van proprietary plug-ins of gelicentieerde codecs. Het formaat ondersteunt ook FLAC-lossless audio, Kate-ondertitelstreams en Skeleton-metadata binnen de Ogg-container. Hoewel WebM en AV1 OGV grotendeels hebben vervangen in het opensourcevideolandschap, blijft het formaat beschikbaar in Linux-distributies, opensourcemediatools en contexten waar volledige vrijheid van patentzorgen prioriteit heeft.

WMA (Windows Media Audio) is één familie van proprietary audiocodecs ontwikkeld door Microsoft en voor het eerst uitgebracht in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Gecreeerd om te concurreren met MP3 en AAC, gebruikt WMA Standard perceptuele codering om wat Microsoft claimde bijna cd-kwaliteit te leveren bij bitrates zo laag als 64 kbps — ruwweg de helft van de snelheid die MP3 doorgaans nodig had voor vergelijkbare resultaten. De codecfamilie groeide uit met WMA Professional voor surroundgeluid en high-resolution audio, WMA Lossless voor bit-perfecte archiveringscompressie en WMA Voice geoptimaliseerd voor gesproken inhoud bij zeer lage bitrates. Diepe integratie met Windows, Windows Media Player en het Zune-ecosysteem gaf WMA één sterk distributievoordeel gedurende de jaren 2000, en ondersteuning voor digitale rechtenmanagement (DRM) maakte het aantrekkelijk voor online muziekwinkels uit die periode. Coderen en decoderen worden native afgehandeld door Windows, zonder dat software van derden nodig is voor weergave op elke Windows-machine. Cross-platform ondersteuning is verbeterd via bibliotheken als FFmpeg en GStreamer, hoewel WMA op niet-Microsoft-apparaten minder universeel compatibel blijft dan MP3 of AAC. Het formaat komt nog voor in legacy-mediabibliotheken, hoewel nieuwere codecs het grotendeels hebben vervangen voor streaming en draagbaar gebruik.