AVCHD naar WMA Converter

AVCHD (Advanced Video Coding High Definition) is één high-definition opnameformaat gezamenlijk ontwikkeld door Sony en Panasonic voor gebruik in consumenten- en semiprofessionele camcorders. Aangekondigd in 2006, neemt het formaat H.264/MPEG-4 AVC-video op bij resoluties tot 1920x1080 met Dolby Digital of ongecomprimeerde LPCM-audio, opgeslagen in één MPEG-2 transport stream container. AVCHD werd ontworpen om te werken met diverse opnamemedia, waaronder optische schijven, harde schijven en solid-state geheugenkaarten, wat camerafabrikanten flexibiliteit gaf in hardwareontwerp. Het gebruik van H.264-compressie levert één superieure beeldkwaliteit bij lagere bitrates vergeleken met eerdere opnamestandaarden als DV en MPEG-2, waardoor langere opnametijden mogelijk zijn op dezelfde opslagcapaciteit. AVCHD ondersteunt progressieve en interlaced scanmodi voor zowel cinematische als omroepachtige opnamen. De directorystructuur volgt één strikte specificatie met afspeellijstbestanden voor het navigeren door opgenomen clips, waardoor het compatibel is met Blu-ray-spelers wanneer opgenomen op compatibele schijfmedia. Één verbeterde versie, AVCHD 2.0, voegde ondersteuning toe voor 1080/60p progressieve opname en 3D-stereoscopische video. Het formaat wordt nog steeds breed gebruikt in de camcordermarkt en blijft ondersteund door grote videobewerkingsapplicaties.

WMA (Windows Media Audio) is één familie van proprietary audiocodecs ontwikkeld door Microsoft en voor het eerst uitgebracht in 1999 als onderdeel van het Windows Media-framework. Gecreeerd om te concurreren met MP3 en AAC, gebruikt WMA Standard perceptuele codering om wat Microsoft claimde bijna cd-kwaliteit te leveren bij bitrates zo laag als 64 kbps — ruwweg de helft van de snelheid die MP3 doorgaans nodig had voor vergelijkbare resultaten. De codecfamilie groeide uit met WMA Professional voor surroundgeluid en high-resolution audio, WMA Lossless voor bit-perfecte archiveringscompressie en WMA Voice geoptimaliseerd voor gesproken inhoud bij zeer lage bitrates. Diepe integratie met Windows, Windows Media Player en het Zune-ecosysteem gaf WMA één sterk distributievoordeel gedurende de jaren 2000, en ondersteuning voor digitale rechtenmanagement (DRM) maakte het aantrekkelijk voor online muziekwinkels uit die periode. Coderen en decoderen worden native afgehandeld door Windows, zonder dat software van derden nodig is voor weergave op elke Windows-machine. Cross-platform ondersteuning is verbeterd via bibliotheken als FFmpeg en GStreamer, hoewel WMA op niet-Microsoft-apparaten minder universeel compatibel blijft dan MP3 of AAC. Het formaat komt nog voor in legacy-mediabibliotheken, hoewel nieuwere codecs het grotendeels hebben vervangen voor streaming en draagbaar gebruik.