Konwerter plików XCF do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie xcf do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
xcf
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie XCF do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
XCF (eXperimental Computing Facility) to natywny format pliku programu GIMP (GNU Image Manipulation Program), nazwany po ośrodku obliczeniowym na UC Berkeley, gdzie Spencer Kimball i Peter Mattis pierwotnie opracowali GIMP jako projekt studencki, z formatem wprowadzonym wraz z GIMP 1.0 w 1998 roku. XCF przechowuje kompletny stan edycji projektu GIMP: wszystkie warstwy z ich pozycjami, wymiarami, kryciem i trybami mieszania; maski warstw; kanały (w tym niestandardowe kanały alfa); ścieżki (kształty wektorowe przechowywane jako krzywe Beziera); pasożyty (dowolne nazwane dane dołączone do obrazu lub poszczególnych warstw); oraz profil kolorów obrazu, rozdzielczość, prowadnice i ustawienia siatki. Format obsługuje 8-bitową, 16-bitową i 32-bitową zmiennoprzecinkową precyzję na kanał w trybach RGB, skali szarości i kolorów indeksowanych, a wewnętrznie wykorzystuje strukturę kafelkową, gdzie obraz jest dzielony na kafelki 64x64 pikseli kompresowane indywidualnie RLE. Każda warstwa w pliku XCF jest przechowywana niezależnie z własnymi wymiarami, co umożliwia przepływy pracy niedestrukcyjnej edycji. Jedną z zalet jest kompletne zachowanie stanu: pliki XCF zapisują wszystko, co potrzebne do wznowienia edycji dokładnie tam, gdzie ją przerwano — każda warstwa, maska, ścieżka i ustawienie — co czyni je niezbędnym formatem roboczym dla każdego wielosesyjnego projektu GIMP. Otwarta specyfikacja formatu to kolejna zaleta: struktura XCF jest w pełni udokumentowana i czytelna przez GIMP, XnView, ImageMagick i różne biblioteki programistyczne.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.