Konwerter plików VIFF do PDF
Konwertuj swoje pliki w formacie viff do formatu pdf przez Internet i bezpłatnie
viff
pdf
Jak przekonwertować plik w formacie VIFF do formatu PDF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pdf lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pdf; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
VIFF (Visualization Image File Format) to naukowy format obrazów opracowany przez Khoral Research (pierwotnie na University of New Mexico), pojawiający się po raz pierwszy około 1990 roku wraz ze środowiskiem programowania wizualnego Khoros do przetwarzania obrazów i wizualizacji danych. Pliki VIFF wykorzystują 1024-bajtowy nagłówek, po którym następują opcjonalne dane mapy kolorów i same dane obrazu, z nagłówkiem zawierającym szczegółowe specyfikacje: typ przechowywania danych (bit, bajt, short, integer, float, double, complex), kodowanie danych (brak, CCITT Group 3/4), model przestrzeni kolorów (brak, generyczny, RGB, HSI, CMYK i inne) oraz obsługę obrazów wielopasmowych (wielokanałowych) z dowolną liczbą pasm. Format obsługuje sygnały jednowymiarowe, obrazy dwuwymiarowe, wolumeny trójwymiarowe i dane lokalizacyjne (rzadkie współrzędne pikseli), co czyni go wszechstronnym wykraczając poza proste przechowywanie obrazów. VIFF został zaprojektowany dla środowiska programowania wizualnego Khoros/VisiQuest, w którym użytkownicy budowali potoki przetwarzania obrazów, łącząc węzły przetwarzania w graficznym płótnie — podejście, które wpłynęło na późniejsze systemy takie jak AVS, MATLAB Simulink i LabVIEW. Jedną z zalet jest wierność danych naukowych: VIFF obsługuje pełen zakres typów numerycznych używanych w obliczeniach naukowych (w tym liczby zespolone i wartości zmiennoprzecinkowe podwójnej precyzji), natywnie przechowuje wielopasmowe zbiory danych i przenosi metadane kalibracyjne — co czyni go odpowiednim dla zastosowań teledetekcji, obrazowania medycznego i analizy widmowej, gdzie ogólne formaty obrazów tracą informacje. Związek formatu z paradygmatem programowania wizualnego Khoros stanowi kolejny godny uwagi wymiar — VIFF był standardowym formatem we/wy jednego z najbardziej wpływowych wczesnych środowisk programowania wizualnego dla naukowej analizy obrazów. Pliki VIFF mogą być odczytywane przez ImageMagick i starsze instalacje Khoros/VisiQuest.
PDF (Portable Document Format) zostal opracowany przez firme Adobe Systems, wspolzalozona przez Johna Warnocka i Charlesa Geschke, a pierwsza wersja ukazala sie 15 czerwca 1993 roku. Zbudowany na uproszczonym modelu obrazowania PostScript, PDF enkapsuluje kompletne opisy dokumentow — tekst z czcionkami, grafike wektorowa, obrazy rastrowe i elementy interaktywne — w samodzielnym pliku, ktory renderuje sie identycznie na kazdej platformie, urzadzeniu i drukarce. Format ewoluowal przez wiele wersji, konczac na przyjeciu jako miedzynarodowy standard ISO 32000-1 w 2008 roku (PDF 1.7) i ISO 32000-2 w 2017 roku (PDF 2.0), zapewniajac dlugoterminowa niezaleznosc od dostawcow. PDF obsluguje niezwykly zakres mozliwosci: podpisy cyfrowe, pola formularzy, adnotacje, zakladki, znaczniki dostepnosci, szyfrowanie, JavaScript, osadzanie multimediow, tresc 3D i profile specyficzne dla archiwizacji (PDF/A). Zaleta jest absolutna wiernosc wizualna — dokument PDF wyglada dokladnie tak samo, niezaleznie od tego, czy jest otwierany na Windows, macOS, Linux, iOS czy Android, drukowany na dowolnej drukarce czy przegladany po dziesiecioleciach od utworzenia. Uniwersalne wsparcie oprogramowania to kolejna fundamentalna moc: przegladarki PDF sa wbudowane w kazdy glowny system operacyjny i przegladarke internetowa, a format jest odczytywany przez setki aplikacji na calym swiecie. Wyspecjalizowane profile ISO takie jak PDF/A (archiwizacja), PDF/X (produkcja poligraficzna) i PDF/UA (dostepnosc) rozszerzaja zasieg formatu na regulowane branze. PDF stal sie globalnym standardem wymiany dokumentow w biznesie, administracji publicznej, prawie, srodowiskach akademickich i wydawniczych.