Konwerter plików TAR.LZO (TLZO) do TAR
Konwertuj swoje pliki w formacie tar.lzo do formatu tar przez Internet i bezpłatnie
tar.lzo
tar
Jak przekonwertować plik w formacie TAR.LZO do formatu TAR
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format tar lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu tar; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TAR.LZO to zlozony format archiwow łaczacy archiwizacje TAR z kompresja LZO (Lempel-Ziv-Oberhumer), stworzona przez Markusa Oberhamera w 1996 roku. Warstwa TAR łaczy pliki z metadanymi Unix, a algorytm LZO kompresuje strumien, stawiajac predkosc dekompresji ponad wszystko inne. LZO jest kompresorem asymetrycznym — poswięca wspolczynnik kompresji na rzecz niezwykle szybkiej dekompresji, operujacej z predkosciami zblizajacymi sie do surowej przepustowosci pamieci na wspolczesnym sprzecie. To czyni TAR.LZO idealnym dla scenariuszy, w ktorych archiwa musza byc wyodrebniane szybko i czesto, takich jak systemy kopii zapasowych w czasie rzeczywistym i obrazy firmware urzadzen wbudowanych. Zaleta jest wydajnosc dekompresji — ekstrakcja LZO jest kilkakrotnie szybsza niz gzip i o rzad wielkosci szybsza niz bzip2, co jest krytyczne dla operacji wrazliwych na czas, takich jak inicjalizacja systemu plikow podczas uruchamiania lub szybkie przywracanie kopii zapasowych. Niskie obciazenie procesora podczas ekstrakcji to kolejny atut, czyniąc TAR.LZO praktycznym na ograniczonych zasobowo systemach wbudowanych i do dekompresji strumieniowej bez buforowania. Narzedzie wiersza polecen lzop integruje sie z tar poprzez potok, a format jest uzywany w initramfs jadra Linux, kompresji systemu plikow Btrfs i roznych systemach przetwarzania danych w czasie rzeczywistym, gdzie opoznienie ekstrakcji ma wieksze znaczenie niz rozmiar archiwum.
TAR (Tape Archive) to uniksowy format archiwow wywodzacy sie z wersji 7 Uniksa w AT&T Bell Labs ze stycznia 1979 roku, pierwotnie zaprojektowany do zapisywania kopii zapasowych plikow na napedach tasm magnetycznych. W odroznieniu od ZIP czy RAR, TAR jest czystym formatem archiwizacyjnym, ktory łączy wiele plikow w jeden strumien bez stosowania kompresji — kazdy plik jest poprzedzony 512-bajtowym blokiem naglowkowym zawierajacym nazwe pliku, uprawnienia, prawo wlasnosci, rozmiar, czas modyfikacji i sume kontrolna, po czym nastepuja dane pliku dopelnione do granic 512-bajtowych. Format ewoluowal przez kilka standardow: oryginalny format V7, format ustar z POSIX.1-1988 (rozszerzajacy dlugosci sciezek i dodajacy obsluge wiekszej liczby typow plikow) oraz format pax z POSIX.1-2001 obslugujacy rozszerzone atrybuty, sciezki o dowolnej dlugosci i duze rozmiary plikow. TAR jest prawie zawsze łaczony z narzedziem kompresji — gzip (.tar.gz/.tgz), bzip2 (.tar.bz2/.tbz2), xz (.tar.xz) lub inne — tworzac dwuwarstwowa strukture, w ktorej kompresja operuje na calym strumieniu dla maksymalnej efektywnosci. Zaleta jest wyjatkowa wiernosc metadanych Unix — TAR zachowuje uprawnienia, prawa wlasnosci, dowiazania symboliczne, dowiazania twarde, pliki urzadzen i rozszerzone atrybuty z wieksza precyzja niz wiekszosc konkurencyjnych formatow. Uniwersalna dostepnosc to kolejny fundamentalny atut: tar jest narzedziem wymaganym przez POSIX, obecnym na kazdym systemie uniksopodobnym, a narzedzia na Windows i macOS obsluguja pliki TAR natywnie. TAR pozostaje standardowym formatem dystrybucji kodu zrodlowego, obrazow systemow plikow Linux, warstw kontenerow i kopii zapasowych systemu.