Konwerter plików T42 do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie t42 do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
t42
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie T42 do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
T42 (Type 42) to format czcionek PostScript opracowany przez Adobe Systems, ktory opakowuje czcionke TrueType wewnatrz slownika czcionek PostScript, umozliwiajac drukarkom PostScript wyposazonym w rasteryzator TrueType natywne drukowanie czcionek TrueType. Nazwa podobno nawiazuje do powiesci Douglasa Adamsa "Autostopem przez Galaktyke", gdzie 42 jest odpowiedzia na ostateczne pytanie. Type 42 zostal wprowadzony wraz z interpreterem PostScript w wersji 2013 w polowie lat 90., a Adobe opublikowalo formalna specyfikacje jako Technical Note #5012 w lipcu 1998 roku. Format osadza kompletne dane czcionki TrueType — kontury, instrukcje wskazywania i tabele — jako lancuch binarny w pozycji slownika sfnts PostScript, jednoczesnie opakowujac je w standardowa strukture czcionki PostScript wlaczajac slowniki CharStrings, Encoding i FontInfo. Zaleta jest zachowane wskazywanie TrueType: poniewaz oryginalne kontury splajnow kwadratowych i instrukcje dopasowania do siatki sa przekazywane bezposrednio do rasteryzatora TrueType, wydruk odpowiada jakosci renderowania ekranowego, do ktorej wskazywanie TrueType zostalo zaprojektowane. Jest to lepsze od alternatywnego podejscia polegajacego na konwersji konturow TrueType do krzywych kubicznych Type 1, ktore odrzuca wskazywanie. Type 42 umozliwia rowniez przepływom pracy PostScript właczenie ogromnej biblioteki czcionek TrueType dolaczonych do Windows i macOS bez recznej konwersji czcionek. Generatory PDF czesto wykorzystuja osadzanie Type 42 przy wlaczaniu czcionek TrueType w potokach wyjsciowych opartych na PostScript. Format łaczy dwie glowne technologie czcionek, ktore ewoluowaly oddzielnie, zapewniajac interoperacyjnosc miedzy ekosystemami PostScript i TrueType.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.