Konwerter plików SRF (RAW) do PSD
Konwertuj swoje pliki w formacie srf do formatu psd przez Internet i bezpłatnie
srf
psd
Jak przekonwertować plik w formacie SRF do formatu PSD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format psd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu psd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
SRF (Sony RAW Format) to najwcześniejszy własnościowy format obrazów RAW firmy Sony, wprowadzony w 2003 roku z aparatem Cyber-shot DSC-F828 i stosowany również w kompakcie DSC-V3. Pliki SRF rejestrują nieprzetworzony odczyt z matrycy przy 12 bitach na kanał, zachowując surowe dane z wzorcem Bayera z sensora CCD przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli czy kompresją. DSC-F828 był godny uwagi ze względu na unikatowy 4-kolorowy sensor CCD RGBE (Red, Green, Blue, Emerald) — próbę rejestracji szerszego gamutu kolorów przez dodanie czwartego elementu filtra kolorów przesuniętego w stronę cyjanu — a pliki SRF z tego aparatu przechowują surowe 4-kolorowe dane mozaiki potrzebne do wykorzystania tej niekonwencjonalnej konstrukcji matrycy. Format wykorzystuje własnościową strukturę kontenera ze specyficznymi dla Sony znacznikami metadanych. SRF został zastąpiony przez SR2, a następnie ARW, gdy Sony rozszerzył się na aparaty z wymienną optyką wraz z systemem Alpha DSLR od 2006 roku. Jedną z zalet jest rejestracja danych z prawdziwie innowacyjnej technologii matrycy — 4-kolorowa tablica filtrów DSC-F828 była unikatowym eksperymentem w projektowaniu aparatów konsumenckich, a pliki SRF zachowują surowe 4-kanałowe dane umożliwiające eksplorację rozszerzonego gamutu kolorów. Pomimo niszowości formatu, pliki SRF pozostają przetwarzalne: Adobe Camera Raw, dcraw, LibRaw i RawTherapee obsługują SRF.
PSD (Photoshop Document) to natywny format pliku programu Adobe Photoshop, wiodącego edytora obrazów rastrowych, po raz pierwszy wydanego 19 lutego 1990 roku. Pliki PSD zachowują kompletny stan edycji projektu Photoshop: wszystkie warstwy (rastrowe, tekstowe, korekcyjne, kształtów i obiektów inteligentnych) z ich pozycjami, trybami mieszania, kryciem i efektami warstw; maski warstw i maski wektorowe; kanały alfa; kanały kolorów dodatkowych; ścieżki; prowadnice; wycinki oraz pełną historię cofania. Format obsługuje obrazy do 30 000 x 30 000 pikseli (PSB, format dużych dokumentów, rozszerza to do 300 000 x 300 000) w trybach kolorów obejmujących RGB, CMYK, Lab, skalę szarości, indeksowany, duotone i wielokanałowy, przy głębi 1, 8, 16 lub 32 bitów na kanał. Pliki PSD wykorzystują kombinację kompresji RLE dla danych poszczególnych warstw i przechowują kompozytowe (spłaszczone) podglądy dla szybkiego wyświetlania przez aplikacje niezdolne do parsowania pełnej struktury warstw. Format stał się de facto standardem profesjonalnych przepływów pracy twórczej daleko wykraczającym poza sam Photoshop — fotografowie, projektanci graficzni, deweloperzy webowi i artyści postprodukcji wideo wymieniają pliki PSD jako format roboczy zachowujący twórczą elastyczność. Jedną z zalet jest model edycji niedestrukcyjnej: PSD zachowuje każdą warstwę, maskę, korektę i efekt jako niezależnie edytowalne elementy, pozwalając na rewizję decyzji twórczych w dowolnym momencie bez konieczności rozpoczynania od nowa. Rola formatu jako standardu wymiany dla branży kreatywnej to kolejna kluczowa zaleta — pliki PSD mogą być otwierane przez Adobe Illustrator, InDesign, After Effects, Premiere Pro, a także Affinity Photo, GIMP, Sketch, Figma i Photopea, co czyni go lingua franca projektowania wizualnego.