Konwerter plików SK do JFIF

Konwertuj swoje pliki w formacie sk do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SK do formatu JFIF

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SK to natywny format plikow programu Skencil (pierwotnie o nazwie Sketch), darmowego edytora grafiki wektorowej dla systemu Linux, stworzonego przez Bernharda Herzoga, z pierwszym publicznym wydaniem 31 pazdziernika 1998 roku. Skencil ma historyczne znaczenie jako jedna z najwczesniejszych pelnoflunkcjonalnych aplikacji do rysowania wektorowego napisana niemal w calosci w Pythonie, z jedynie krytycznymi dla wydajnosci komponentami renderowania zaimplementowanymi w C. Format plikow SK uzywa tekstowej skladni opartej na Pythonie do opisu struktury dokumentu — strony, warstwy, grupy i poszczegolne obiekty graficzne sa reprezentowane jako zagniezdzone instrukcje z parametrami okreslajacymi wspolrzedne, kolory, style linii i transformacje. Format obsluguje krzywe Beziera, prostokaty, elipsy, obiekty tekstowe ze specyfikacjami czcionek, importowane obrazy rastrowe, wypelnienia gradientowe i wzorkowe oraz hierarchiczne grupowanie z transformacjami afinicznymi. Zaleta jest czytelnosc dla czlowieka — pliki SK moga byc otwierane w dowolnym edytorze tekstu, umozliwiajac inspekcje, modyfikacje lub programowe generowanie grafiki za pomoca prostych skryptow. Struktura natywna dla Pythona zapewnia rowniez korzysci dla automatyzacji: poniewaz sam Skencil jest aplikacja Python, format plikow integruje sie naturalnie z przepływami pracy skryptowymi do przetwarzania wsadowego i proceduralnego generowania grafiki. Chociaz rozwoj Skencila zwolnil po polowie lat 2000, jego format SK stal sie fundamentem projektu sK1, ktory rozszerzyl format i kontynuowal aktywny rozwoj grafiki wektorowej open source. Pliki SK pozostaja konwertowalne za posrednictwem sK1, UniConvertor i innych narzedzi open source.
Twórca: Bernhard Herzog
Pierwsze wydanie: 31 października 1998
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.
Pierwsze wydanie: 1991