Czy potrzebny do rozpoznawania tekstu? Rozpoznaj tekst

Konwerter plików SIXEL do DBK

Konwertuj swoje pliki w formacie sixel do formatu dbk przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie SIXEL do formatu DBK

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format dbk lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dbk; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

SIXEL (Six Pixel) to bitmapowy format kodowania grafiki stworzony przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku do renderowania obrazów na drukarkach znakowych i terminalach wideo. Nazwa wywodzi się od podstawowej jednostki kodowania: kolumny sześciu pikseli reprezentowanej przez pojedynczy znak ASCII. Każdy znak drukowalny w strumieniu danych SIXEL (ASCII 63-126) koduje 6-pikselową kolumnę pionową, gdzie wartość binarna znaku określa, które piksele są włączone, a które wyłączone. Kolor jest określany przez sterowanie paletą opartą na rejestrach: sekwencja Select Color Sequence przypisuje wartość koloru HLS lub RGB do numerowanego rejestru, a kolejne znaki sixel używają tego koloru do momentu wybrania innego rejestru. Kodowanie obsługuje atrybuty rastrowe do określania proporcji pikseli i wymiarów obrazu, sekwencje powtórzeń (! po którym następuje liczba i znak) dla kompresji długości serii identycznych kolumn oraz $ (powrót karetki) i - (nowa linia) do nawigacji po siatce sixeli. DEC zaimplementował obsługę SIXEL w terminalach VT240, VT241, VT330 i VT340, a także w wielu modelach drukarek. Jedną z zalet kodowania SIXEL jest jego czysto znakowy charakter ASCII: strumień danych składa się wyłącznie ze znaków drukowalnych i standardowych sekwencji sterujących, co oznacza, że grafika SIXEL może być transmitowana przez dowolny tekstowy kanał komunikacyjny — terminale szeregowe, sesje SSH, połączenia telnet — bez wymagania transportu bezpiecznego dla danych binarnych czy modyfikacji protokołu. Współczesny renesans formatu stanowi kolejny niezwykły wymiar: po dekadach zapomnienia obsługa SIXEL została zaimplementowana w licznych nowoczesnych emulatorach terminali, umożliwiając wyświetlanie obrazów w przepływach pracy wiersza poleceń. Wyjście SIXEL może być generowane przez ImageMagick, libsixel, chafa i różne biblioteki do tworzenia wykresów.
Pierwsze wydanie: 1983
DBK to rozszerzenie plikow powiazane z DocBookiem, semantycznym jezykiem znacznikow do dokumentacji technicznej zdefiniowanym w XML (a pierwotnie SGML). DocBook zostal stworzony okolo 1991 roku przez HaL Computer Systems i O'Reilly & Associates, a pozniej jest utrzymywany przez Komitet Techniczny OASIS DocBook. Slownik zapewnia ponad 400 typow elementow zaprojektowanych specjalnie dla ksiazek, artykulow, stron referencyjnych i podrecznikow technicznych — w tym elementy strukturalne (book, chapter, section, appendix), elementy blokowe (para, programlisting, table, figure) i elementy wewnatrzliniowe (emphasis, filename, command, classname). Autorzy pisza tresc skupiajac sie na znaczeniu, a nie wygladzie, i oddzielne arkusze stylow transformuja źrodlo DocBook w formaty wyjsciowe takie jak HTML, PDF, EPUB i strony man. Zaleta jest scisła separacja tresci i prezentacji — pojedynczy dokument zrodlowy DocBook moze wygenerowac drukowana ksiazke, strone internetowa, e-book i strony man Unix poprzez rożne potoki transformacji, bez jakiejkolwiek duplikacji tresci. Bogaty slownik semantyczny to kolejny atut: poniewaz elementy takie jak <command>, <filename> i <errorcode> niosa precyzyjne znaczenie, łancuchy narzedzi moga indeksowac, łaczyc odniesieniami krzyzowymi i walidowac tresc techniczna w sposob nieosiagalny dla generycznych znacznikow. DocBook zostal przyjety przez glowne projekty open source, w tym dokumentacje jadra Linux, GNOME, KDE i FreeBSD do ich oficjalnej dokumentacji, i pozostaje standardem publikacji technicznej z pojedynczego źrodla.
Pierwsze wydanie: 1991