Konwerter plików RLE do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie rle do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
rle
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie RLE do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
RLE (Run-Length Encoded) w kontekście formatu Utah RLE odnosi się do rastrowego formatu plików obrazów opracowanego przez Spencera W. Thomasa na Wydziale Informatyki Uniwersytetu Utah około 1983 roku, jako część Utah Raster Toolkit. Format przechowuje obrazy za pomocą schematu kodowania długości serii zorientowanego na linie skanowania, który kompresuje sekwencje identycznych wartości pikseli w pary licznik-wartość, osiągając dobre współczynniki kompresji dla obrazów z dużymi obszarami jednolitego koloru — typowych dla grafiki generowanej komputerowo. Utah RLE obsługuje od 1 do 255 kanałów kolorów na piksel, po 8 bitów na kanał, i zawiera nagłówek określający wymiary obrazu, liczbę kanałów, kolor tła i opcjonalną mapę kolorów. Format uwzględnia dane kanału alfa jako dodatkowy kanał, a puste linie skanowania (pasujące do koloru tła) mogą być całkowicie pominięte dla dalszej kompresji. Utah Raster Toolkit dostarczał zestaw narzędzi wiersza poleceń Unix do manipulacji obrazami RLE — operacje takie jak kompozytowanie, skalowanie, obracanie, manipulacja kolorami i konwersja formatów. Jedną z zalet jest fundamentalna rola formatu w grafice komputerowej: Utah Raster Toolkit i jego format RLE wyłoniły się z tego samego środowiska badawczego, które wydało model cieniowania Phonga, cieniowanie Gourauda i czajniczek — a wiele wczesnych wyników badań grafiki komputerowej było przechowywanych w tym formacie. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, GIMP i różne archiwalne narzędzia graficzne.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.