Konwerter plików RGBA do FIG

Konwertuj swoje pliki w formacie rgba do formatu fig przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RGBA do formatu FIG

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format fig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fig; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RGBA to surowy (bezgłówkowy) format obrazów rozszerzający model kolorów RGB o czwarty kanał dla przezroczystości alfa. Każdy piksel jest przechowywany jako cztery kolejne wartości próbek — czerwony, zielony, niebieski i alfa — zapisywane sekwencyjnie w kolejności skanowania bez żadnej struktury kontenera, nagłówków ani kompresji. Kanał alfa określa krycie każdego piksela niezależnie: wartość maksymalna oznacza pełną nieprzezroczystość, zero oznacza pełną przezroczystość, a wartości pośrednie dają półprzezroczystość. Podobnie jak jego trzykanałowy odpowiednik, pliki RGBA wymagają zewnętrznego określenia wymiarów obrazu i głębi bitowej, ponieważ surowy strumień danych nie zawiera metadanych. Format obsługuje głębie kanałów 8-bitowe (cztery bajty na piksel, łącznie 32 bity), 16-bitowe i zmiennoprzecinkowe. W przepływach pracy kompozytowania kanał alfa umożliwia operacje nakładania, w których elementy pierwszego planu są łączone z tłem zgodnie z ich kryciem per piksel — matematyczna podstawa całego nowoczesnego kompozytowania obrazów, opisana przez Portera i Duffa w ich przełomowej pracy z 1984 roku o cyfrowym kompozytowaniu. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność z buforem klatki: nowoczesny sprzęt GPU natywnie przetwarza 32-bitowe piksele RGBA, więc surowe dane RGBA mogą być przesyłane do pamięci tekstur lub zapisywane z celów renderowania bez żadnej konwersji formatów — co jest kluczowe dla aplikacji graficznych czasu rzeczywistego i silników gier. Prostota formatu w reprezentowaniu przezroczystych obrazów to kolejna praktyczna zaleta — wizualizacja naukowa, obrazowanie medyczne i renderowanie nakładek mogą produkować surowe wyjście RGBA konsumowalne przez dowolne narzędzie bez potrzeby wspólnego formatu kontenera. Pliki RGBA są obsługiwane przez ImageMagick, FFmpeg i różne narzędzia graficzne i kompozytingowe.
Pierwsze wydanie: 1990
FIG to natywny format plikow programu Xfig, darmowego edytora grafiki wektorowej dla systemu okien X, pierwotnie napisanego przez Supoja Sutanthavibula na Uniwersytecie Teksaskim w Austin w 1985 roku. Format uzywa struktury tekstu jawnego, gdzie kazdy obiekt graficzny jest opisany w jednej lub wiecej liniach z parametrami numerycznymi okreslajacymi typ obiektu, wspolrzedne, wlasciwosci linii, atrybuty wypelnienia i kolejnosc glebokosci. FIG obsluguje obiekty zlozone (grupy), polilinie, wielokaty, splajny, luki, elipsy, lancuchy tekstowe i importowane bitmapy, kazdy z konfigurowalnymi kolorami, stylami linii, grotami strzalek i wypelnieniami obszarow. Pliki zaczynaja sie linia naglowkowa deklarujaca wersje formatu (aktualnie 3.2), po ktorej nastepuje specyfikacja rozdzielczosci i definicje obiektow. Zaleta jest wyjatkowa prostota — calkowicie tekstowy format jest trywialnie parsowany, generowany i manipulowany przez skrypty, co czyni FIG popularnym jako format posredni w zautomatyzowanych potokach generowania diagramow. Bogaty ekosystem narzedzi konwersji to kolejny atut: fig2dev eksportuje pliki FIG do dziesiatek formatow wyjsciowych, w tym EPS, PDF, SVG, srodowisk obrazow LaTeX, PSTricks i TikZ. To uczyniło Xfig i FIG szczegolnie popularnymi w srodowiskach akademickich i naukowych, gdzie autorzy generuja ilustracje o jakosci publikacyjnej, ktore bezproblemowo integruja sie z dokumentami LaTeX. Chociaz narzedzia graficzne ewoluowaly od lat 80., FIG pozostaje w uzyciu wsrod badaczy, ktorzy cenia jego skryptowalnosc, integracje z LaTeX-em i dobrze udokumentowana stabilnosc formatu.
Pierwsze wydanie: 1985