Konwerter plików RAF (RAW) do JFI

Konwertuj swoje pliki w formacie raf do formatu jfi przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie RAF do formatu JFI

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfi; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

RAF (RAW Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty cyfrowe Fujifilm, wprowadzony w 2000 roku z FinePix S1 Pro i kontynuowany w całej bezlusterkowej linii X-series oraz średnioformatowym systemie GFX. Pliki RAF rejestrują nieprzetworzony odczyt z matryc Fujifilm — w szczególności z sensorów SuperCCD, EXR i X-Trans — przy 12 lub 14 bitach na kanał, zachowując kompletne informacje tonalne i kolorystyczne przed jakimkolwiek przetwarzaniem w aparacie. Tym, co czyni RAF wyróżniającym się wśród formatów RAW, jest tablica filtrów kolorów X-Trans firmy Fujifilm: zamiast standardowego wzorca Bayera 2x2 RGGB stosowanego przez praktycznie wszystkich innych producentów, X-Trans wykorzystuje 6x6 półlosowy wzorzec rozmieszczający próbki kolorów bardziej organicznie, redukując moire i fałszywe kolory bez konieczności stosowania filtra antyaliasingowego. Pliki RAF z sensorów X-Trans wymagają specjalistycznych algorytmów demozaikowania odmiennych od standardowego przetwarzania Bayera. Format przechowuje rozbudowane metadane, w tym wybór trybu Film Simulation firmy Fujifilm (Provia, Velvia, Astia, Classic Chrome, Acros i inne inspirowane analogowymi emulsjami filmowymi), ustawienia efektu ziarna, tryb zakresu dynamicznego i dane korekcji obiektywów Fujinon XF i XC. Jedną z zalet jest dziedzictwo Film Simulation — dekady doświadczenia Fujifilm w emulsjach filmowych stanowią fundament nauki o kolorach osadzonej w metadanych RAF, a fotografowie mogą przełączać się między renderowaniami inspirowanymi filmem bez utraty jakości. Pliki RAF są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, Fujifilm X RAW Studio, dcraw, RawTherapee i inne główne procesory RAW.
Twórca: Fujifilm
Pierwsze wydanie: 2000
JFI to alternatywne rozszerzenie pliku dla obrazów przechowywanych w formacie JPEG File Interchange Format (JFIF), standardowym formacie plików dla fotograficznych obrazów skompresowanych JPEG. Pliki JFI są bajtowo identyczne ze standardowymi plikami JPEG — rozszerzenie jest po prostu mniej popularnym wariantem, którego używały niektóre wczesne aplikacje i systemy operacyjne do identyfikacji obrazów JPEG/JFIF. Bazowa specyfikacja JFIF, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w 1991 roku, definiuje sposób pakowania danych obrazu skompresowanych JPEG do pliku ze specyficznymi segmentami znaczników: znacznik SOI (Start of Image), znacznik APP0 zawierający ciąg identyfikacyjny JFIF, numer wersji, informacje o gęstości pikseli i opcjonalną miniaturkę, a następnie strumień danych JPEG zawierający tablice kwantyzacji, tablice Huffmana i dane skanowania zakodowane entropijnie. Pliki JFI obsługują 8-bitowe obrazy w skali szarości i 24-bitowe obrazy kolorowe YCbCr o dowolnej rozdzielczości, z jakością kontrolowaną przez wartości tablic kwantyzacji wybrane podczas kompresji. Stratna kompresja oparta na DCT osiąga typowe stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 dla treści fotograficznych z minimalnymi widocznymi artefaktami, choć wyższa kompresja wprowadza charakterystyczne wzory blokowania i dzwonienia kojarzone z JPEG. Jedną z zalet specyfikacji JFI/JFIF jest uniwersalna interoperacyjność: standaryzując strukturę pliku i konwencje przestrzeni kolorów (YCbCr ze specyficznymi współczynnikami konwersji CCIR 601), JFIF zapewnił, że obrazy JPEG mogą być wymieniane między aplikacjami i platformami bez przesunięć kolorów czy błędów dekodowania. Pełna kompatybilność oprogramowania to kolejna praktyczna zaleta — pliki JFI otwierają się w każdej przeglądarce obrazów, przeglądarce internetowej i edytorze, ponieważ ich zawartość to standardowe dane JPEG niezależnie od użytego rozszerzenia pliku.
Pierwsze wydanie: 1991