Konwerter plików PPS do JFIF

Konwertuj swoje pliki w formacie pps do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PPS do formatu JFIF

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PPS (PowerPoint Slideshow) to binarny format prezentacji firmy Microsoft, ktory funkcjonuje identycznie jak PPT z jedna roznica behawioralna: dwukrotne klikniecie pliku PPS uruchamia go bezposrednio w trybie pokazu slajdow (pelnoekranowym) zamiast otwierac interfejs edycji. Format uzywa tej samej struktury dokumentow zlozonych OLE2 co PPT, przechowujac slajdy, tekst, obrazy, animacje, przejscia, notatki prelegenta i osadzone obiekty w strumieniach binarnych. Pliki PPS sa typowo tworzone przez zapisanie gotowej prezentacji PPT w formacie pokazu slajdow, sygnalizujac, ze tresc jest przeznaczona do ogladania, a nie edycji — chociaz plik nadal moze byc otwarty do edycji przez menu Plik w PowerPoint. Format zyskal szerokie zastosowanie w srodowiskach korporacyjnych do dystrybucji gotowych do prezentacji zestawow slajdow, materialow szkoleniowych, wyswietlaczy kioskowych i samoczynnie uruchamianych prezentacji. Zaleta jest zachowanie gotowe do prezentacji — odbiorcy moga uruchomic plik PPS i natychmiast rozpoczac prezentowanie bez poruszania sie po narzedziach edycyjnych, redukujac ryzyko przypadkowej modyfikacji tresci lub ujawnienia notatek prelegenta. Mozliwosc automatycznego odtwarzania to kolejny atut dla scenariuszy bezobslugowych: w polaczeniu z automatycznym chronometrazem i funkcjami zapetlania, pliki PPS napedzaja kioski informacyjne, cyfrowe systemy oznakowania i wyswietlacze recepcyjne dzialajace nieprzerwanie bez interakcji operatora. Chociaz nowszy format PPSX zastapil PPS w aktualnych przepływach pracy, binarny format pokazu slajdow jest nadal spotykany w zarchiwizowanych materialach korporacyjnych i starszych bibliotekach prezentacji.
Twórca: Microsoft
Pierwsze wydanie: 1995
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.
Pierwsze wydanie: 1991