Konwerter plików PNM do HDR
Konwertuj swoje pliki w formacie pnm do formatu hdr przez Internet i bezpłatnie
pnm
hdr
Jak przekonwertować plik w formacie PNM do formatu HDR
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format hdr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hdr; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PNM (Portable Any Map) to zbiorcze oznaczenie w rodzinie Netpbm obejmujące wszystkie trzy klasyczne formaty portable map: PBM (Portable BitMap dla obrazów monochromatycznych), PGM (Portable GrayMap dla skali szarości) i PPM (Portable PixMap dla kolorowych). Stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus, PNM nie jest odrębnym formatem z własną liczbą magiczną, lecz zbiorczą nazwą wskazującą, że może być użyty dowolny z trzech bazowych formatów. Gdy oprogramowanie odczytuje plik PNM, bada liczbę magiczną (P1/P4 dla PBM, P2/P5 dla PGM, P3/P6 dla PPM) i przetwarza odpowiednio; gdy zapisuje plik PNM, wybiera najodpowiedniejszy podformat na podstawie zawartości obrazu. Ta konwencja pozwala potokom przetwarzania Netpbm przekazywać obrazy między narzędziami bez konieczności śledzenia przez użytkownika, który konkretny format jest w użyciu — każde narzędzie w łańcuchu akceptuje wejście PNM i produkuje wyjście PNM, z formatem wybieranym automatycznie. Zestaw narzędzi Netpbm zawiera setki narzędzi wiersza poleceń do manipulacji obrazami: skalowanie, obrót, korekta kolorów, kompozytowanie, konwersja formatów, kwantyzacja i analiza — wszystkie operujące na PNM jako wspólnym formacie wymiany. Jedną z zalet jest kompozycyjność potoków: narzędzia Netpbm mogą być łączone za pomocą potoków Unix (np. pnmflip | pnmscale | ppmquant | ppmtogif) do budowania złożonych operacji przetwarzania obrazów z prostych prymitywów, zgodnie z filozofią Unix małych, skoncentrowanych narzędzi. Wieloplatformowa dostępność rodziny formatów i wsparcie językowe to kolejna zaleta — praktycznie każda biblioteka przetwarzania obrazów w każdym języku programowania potrafi odczytywać i zapisywać warianty PNM. Pliki PNM są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP i wszystkie główne narzędzia do obrazów.
HDR (znany również jako RGBE lub Radiance HDR) to format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, stworzony przez Grega Warda Larsona jako element systemu symulacji oświetlenia Radiance, opracowywanego w Lawrence Berkeley National Laboratory od 1985 roku, przy czym format HDR pojawił się około 1989 roku. Format przechowuje zmiennoprzecinkowe wartości pikseli RGB za pomocą kompaktowego 32-bitowego kodowania RGBE (Red, Green, Blue, Exponent): trzy 8-bitowe bajty mantysy dzielą jeden 8-bitowy wykładnik, reprezentując wartości luminancji w zakresie obejmującym około 76 rzędów wielkości, przy zachowaniu rozmiarów plików porównywalnych ze standardowymi 24-bitowymi obrazami. Pliki HDR rozpoczynają się nagłówkiem tekstowym zawierającym metadane renderowania i ekspozycji, po którym następują dane pikseli RGBE skompresowane schematem kodowania długości serii zorientowanym na linie skanowania. Format rejestruje pełen zakres luminancji scen ze świata rzeczywistego — od głębokich cieni po bezpośrednie światło słoneczne — umożliwiając fizycznie poprawne obliczenia oświetlenia, mapowanie tonalne dla różnych warunków wyświetlania oraz korektę ekspozycji po rejestracji bez artefaktów przycinania właściwych formatom 8-bitowym. Jedną z zalet jest pionierska rola formatu w obrazowaniu HDR: Radiance HDR jako pierwszy zaproponował przechowywanie rzeczywistych wartości luminancji w plikach obrazów, a format .hdr stał się standardem dla obrazów sondy świetlnej i map środowiskowych stosowanych w oświetleniu opartym na obrazach w całej branży renderingu 3D. Kompaktowe kodowanie formatu to kolejna praktyczna zaleta — schemat RGBE zapewnia znacznie większy zakres dynamiczny niż formaty 8-bitowe, zajmując jedynie 33% więcej pamięci na piksel. Pliki HDR są obsługiwane przez Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender i wszystkie główne renderery 3D.