Konwerter plików ODP do JBIG

Konwertuj swoje pliki w formacie odp do formatu jbig przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie ODP do formatu JBIG

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jbig lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jbig; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

ODP (OpenDocument Presentation) to format prezentacji zdefiniowany przez standard OpenDocument Format (ODF), opracowany przez komitet techniczny OASIS i po raz pierwszy opublikowany jako ODF 1.0 w dniu 1 maja 2005 roku, pozniej przyjety jako miedzynarodowy standard ISO/IEC 26300. Plik ODP to archiwum ZIP zawierajace dokumenty XML opisujace tresc prezentacji, style, metadane i ustawienia przy uzyciu neutralnej wobec dostawcow, bezplatnej specyfikacji. Slajdy sa definiowane w content.xml przy uzyciu przestrzeni nazw rysunkowej i prezentacyjnej, z oddzielnymi plikami dla stylow, manifestu i osadzonych mediow. Format obsluguje ramki tekstowe, obrazy, wykresy, tabele, ksztalty, gradienty, przezroczystosc, przejscia slajdow, animacje, strony wzorcowe i notatki prelegenta. ODP sluzy jako natywny format dla LibreOffice Impress, Apache OpenOffice Impress i Calligra Stage, a moze byc importowany przez Microsoft PowerPoint, Google Slides i inne komercyjne narzedzia. Zaleta jest niezaleznosc od dostawcy — ODP jest zarzadzany przez otwarty standard, a nie przez pojedyncza firme, zapewniajac dlugoterminowa dostepnosc i wolnosc od wlascicielskiego uzaleznienia. To czyni ODP szczegolnie cennym dla agencji rzadowych, instytucji edukacyjnych i organizacji z mandatami archiwizacji cyfrowej. W pelni udokumentowana struktura XML to kolejny atut, umozliwiajacy programowe generowanie i przetwarzanie za pomoca dowolnego jezyka programowania z obsluga XML. ODP jest nakazany lub zalecany jako format dokumentow przez liczne rzady panstw na calym swiecie.
Twórca: OASIS
Pierwsze wydanie: 1 maja 2005
JBIG (Joint Bi-level Image experts Group) to bezstratny standard kompresji obrazów (ITU-T T.82) opublikowany w 1993 roku, opracowany przez komitet ekspertów z tych samych międzynarodowych organizacji normalizacyjnych, które stworzyły JPEG. Rozszerzenia .jbig i .jbg odnoszą się do tego samego standardu kompresji, przy czym .jbig jest bardziej eksplicytną formą powszechnie używaną w oprogramowaniu obsługującym surowy strumień danych JBIG. Algorytm kompresji opiera się na kodowaniu arytmetycznym zależnym od kontekstu: przed kodowaniem każdego piksela koder analizuje konfigurowalny szablon od 10 do 16 sąsiednich pikseli (mieszankę sąsiadów z bieżącej i poprzedniej linii) w celu określenia kontekstu — jednej z tysięcy możliwych konfiguracji lokalnych pikseli. Każdy kontekst utrzymuje własną adaptacyjną estymację prawdopodobieństwa, ciągle aktualizowaną w miarę postępu kodowania, co pozwala koderowi wykorzystywać wzorce statystyczne specyficzne dla każdego regionu obrazu. To podejście obsługuje tekst, grafikę liniową, rastrowane fotografie i strony o mieszanej zawartości za pomocą jednego algorytmu, osiągając konsekwentnie lepszą kompresję niż stałe tablice Huffmana Group 3 czy prostszy model predykcji Group 4. Późniejsza wersja, JBIG2 (T.88), dodała dopasowywanie wzorców i tryby stratne dla jeszcze wyższej kompresji, ale oryginalny JBIG pozostaje szeroko wdrożony. Jedną z zalet jest adaptacyjność algorytmu: w przeciwieństwie do kodeków Group 3/4, które używają stałych modeli statystycznych, JBIG nieprzerwanie uczy się charakterystyk każdego konkretnego obrazu w trakcie kodowania, zapewniając niemal optymalną kompresję dla szeroko zróżnicowanych typów treści. Standard jest zaimplementowany w wielu urządzeniach wielofunkcyjnych i skanerach dokumentów do wewnętrznej obsługi obrazów. Pliki JBIG mogą być przetwarzane przez ImageMagick, jbigkit i korporacyjne systemy obrazowania dokumentów.
Pierwsze wydanie: 1993