Konwerter plików M2V do CDDA
Konwertuj swoje pliki w formacie m2v do formatu cdda przez Internet i bezpłatnie
m2v
cdda
Jak przekonwertować plik w formacie M2V do formatu CDDA
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format cdda lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu cdda; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
M2V to format pliku zawierajacy elementarne strumienie wideo MPEG-2 bez opakowujacego kontenera i bez powiazanych danych audio. Standaryzowany jako czesc ISO/IEC 13818-2 (znany rowniez jako ITU-T H.262) przez Moving Picture Experts Group w 1995 roku, M2V przechowuje surowe skompresowane wideo dokladnie tak, jak pojawiloby sie wewnatrz strumienia programowego lub transportowego MPEG-2, ale pozbawione calego narzutu multipleksowania. Sprawia to, ze pliki M2V sa przydatne glownie w profesjonalnych przepływach autorskich, szczegolnie w produkcji DVD, gdzie strumienie wideo i audio sa przygotowywane i kodowane osobno przed zmultipleksowaniem do koncowego formatu kontenera. Strumienie M2V obsluguja zarowno tryby skanowania z przeplotem, jak i progresywne, przy rozdzielczosciach od standardowej do 1920x1080 HD, ze szybkosciami transmisji typowo od 2 do 15 Mbps dla tresci konsumenckich i do 80 Mbps w zastosowaniach profesjonalnych. Stosowanie zarowno klatek kodowanych wewnatrznie, jak i klatek predykcyjnych zapewnia efektywna rownowage miedzy efektywnoscia kompresji a mozliwoscia dostepu losowego. Poniewaz M2V zawiera wylacznie wideo bez audio i informacji synchronizacyjnych, wymaga sparowania z osobnym plikiem audio do kompletnego odtwarzania. Oprogramowanie do autoringu DVD powszechnie oczekuje wejscia M2V obok plikow audio AC3 lub LPCM, co czyni ten format istotnym etapem posrednim w profesjonalnych przepływach masteringu plyt i przygotowania emisji.
CDDA (Compact Disc Digital Audio), znany rowniez jako standard Red Book, definiuje format audio przechowywany na plytach muzycznych CD. Opracowany wspolnie przez Sony i Philips i opublikowany w 1980 roku, ustanowil parametry, ktore ksztaltowaly cyfrowe audio przez dziesieciolecia: 16-bitowe liniowe PCM przy 44,1 kHz stereo, dajace 1411,2 kbps nieskompresowanego strumienia. Kazda plyta moze pomiescic do 80 minut muzyki zorganizowanej w sciezki z punktami indeksowymi, danymi subkanalowymi do wyswietlania tekstu oraz kodami korekcji bledow (CIRC) zapewniajacymi niezawodne odtwarzanie mimo drobnych zarysowlan. Gdy audio jest zgrywane z plyty CD, wynikowy strumien jest czesto zapisywany z rozszerzeniem .cdda jako surowe PCM przed konwersja. Najbardziej oczywista zaleta jest nieskompresowana, bezstratna natura — to, co dociera do uszu sluchacza, jest matematycznie identyczne z masterem studyjnym przy danej rozdzielczosci. Solidna korekcja bledow zapewnia doskonala odpornosc, utrzymujac integralnosc audio nawet przy umiarkowanym zuzyciu powierzchni plyty. Sprzedawszy miliardy egzemplarzy od premiery pierwszego komercyjnego wydania w 1982 roku, CDDA ustalilo bazowe oczekiwania jakosciowe dla cyfrowej muzyki i pozostaje punktem odniesienia, wzgledem ktorego ocenia sie stratne kodeki.