Konwerter ICO na PCD

PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.