Konwerter plików FIG do JFIF

Konwertuj swoje pliki w formacie fig do formatu jfif przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie FIG do formatu JFIF

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format jfif lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu jfif; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

FIG to natywny format plikow programu Xfig, darmowego edytora grafiki wektorowej dla systemu okien X, pierwotnie napisanego przez Supoja Sutanthavibula na Uniwersytecie Teksaskim w Austin w 1985 roku. Format uzywa struktury tekstu jawnego, gdzie kazdy obiekt graficzny jest opisany w jednej lub wiecej liniach z parametrami numerycznymi okreslajacymi typ obiektu, wspolrzedne, wlasciwosci linii, atrybuty wypelnienia i kolejnosc glebokosci. FIG obsluguje obiekty zlozone (grupy), polilinie, wielokaty, splajny, luki, elipsy, lancuchy tekstowe i importowane bitmapy, kazdy z konfigurowalnymi kolorami, stylami linii, grotami strzalek i wypelnieniami obszarow. Pliki zaczynaja sie linia naglowkowa deklarujaca wersje formatu (aktualnie 3.2), po ktorej nastepuje specyfikacja rozdzielczosci i definicje obiektow. Zaleta jest wyjatkowa prostota — calkowicie tekstowy format jest trywialnie parsowany, generowany i manipulowany przez skrypty, co czyni FIG popularnym jako format posredni w zautomatyzowanych potokach generowania diagramow. Bogaty ekosystem narzedzi konwersji to kolejny atut: fig2dev eksportuje pliki FIG do dziesiatek formatow wyjsciowych, w tym EPS, PDF, SVG, srodowisk obrazow LaTeX, PSTricks i TikZ. To uczyniło Xfig i FIG szczegolnie popularnymi w srodowiskach akademickich i naukowych, gdzie autorzy generuja ilustracje o jakosci publikacyjnej, ktore bezproblemowo integruja sie z dokumentami LaTeX. Chociaz narzedzia graficzne ewoluowaly od lat 80., FIG pozostaje w uzyciu wsrod badaczy, ktorzy cenia jego skryptowalnosc, integracje z LaTeX-em i dobrze udokumentowana stabilnosc formatu.
Pierwsze wydanie: 1985
JFIF (JPEG File Interchange Format) to standardowa specyfikacja formatu pliku do przechowywania obrazów skompresowanych JPEG, opublikowana przez Erica Hamiltona z C-Cube Microsystems w wersji 1.0 w 1991 roku i zaktualizowana do wersji 1.02 w 1992 roku. Podczas gdy standard JPEG (ISO/IEC 10918-1) definiuje algorytm kompresji — dyskretną transformatę kosinusową, kwantyzację i kodowanie entropijne przekształcające dane pikseli w zwarty strumień bitowy — nie określa formatu pliku. JFIF wypełnia tę lukę, definiując minimalny kontener, który otacza strumień JPEG metadanymi niezbędnymi do interoperacyjnego wyświetlania: proporcje piksela, jednostki rozdzielczości (DPI lub punkty na centymetr), specyfikacja przestrzeni kolorów (YCbCr z konwersją z RGB wg CCIR 601) oraz opcjonalna osadzona miniaturka. Kontener JFIF jest identyfikowany przez segment znacznika APP0 na początku pliku, zawierający ciąg ASCII 'JFIF' i numer wersji. Niemal każdy istniejący plik JPEG jest zgodny ze specyfikacją JFIF — gdy ludzie mówią o 'pliku JPEG', prawie zawsze mają na myśli plik JFIF, nawet jeśli rozszerzenie to .jpg lub .jpeg. Jedną z zalet jest uniwersalność: prostota JFIF i wczesna data publikacji (wyprzedzająca konkurencyjne propozycje jak EXIF) sprawiły, że format został przyjęty przez praktycznie każdą platformę sprzętową i programową jako bazowy format pliku JPEG, ustanawiając interoperacyjność, która uczyniła JPEG najpowszechniej używanym formatem obrazów na świecie. Celowy minimalizm specyfikacji to kolejna zaleta — definiując tylko niezbędne metadane do poprawnego wyświetlania i pozostawiając miejsce na rozszerzenia specyficzne dla aplikacji przez dodatkowe znaczniki APP, JFIF okazał się wystarczająco rozszerzalny, aby pomieścić dane Exif z aparatów, profile kolorów ICC i metadane XMP bez naruszania wstecznej kompatybilności.
Pierwsze wydanie: 1991