Konwerter plików EMF do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie emf do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
emf
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie EMF do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
EMF (Enhanced Metafile) to format grafiki wektorowej opracowany przez Microsoft jako nastepca WMF (Windows Metafile), wprowadzony z Windows NT 3.1 w lipcu 1993 roku. EMF rejestruje sekwencje wywolan funkcji GDI (Graphics Device Interface), ktore opisuja ksztalty wektorowe, tekst, osadzone bitmapy i atrybuty renderowania w sposob niezalezny od urzadzenia. W odroznieniu od 16-bitowego systemu wspolrzednych WMF ograniczonego do 65 536 jednostek, EMF uzywa 32-bitowych wspolrzednych i dodaje obsluge krzywych Beziera, zaawansowanych operacji na sciezkach, transformacji wspolrzednych swiata, wypelnien gradientowych i rozszerzonych mozliwosci tekstowych wlaczajac Unicode. Format dziala jako mechanizm rejestracji grafiki — aplikacje przechwytuja swoje operacje rysowania do pliku EMF, ktory moze byc nastepnie odtworzony w dowolnej skali na dowolnym urzadzeniu z pelna precyzja geometryczna. Zaleta jest natywna integracja z Windows: EMF jest standardowym formatem schowka i spoolera dla tresci wektorowych w calym ekosystemie Windows, umozliwiajac bezstratne kopiowanie-wklejanie grafiki miedzy dokumentami Office, narzedziami projektowymi i oprogramowaniem prezentacyjnym bez rasteryzacji. Niezaleznosc od rozdzielczosci to kolejna kluczowa moc — grafika EMF skaluje sie plynnie od wyswietlania na ekranie do wydruku wysokiej rozdzielczosci. Rozszerzony wariant, EMF+, wprowadzony z GDI+ dodaje antyaliasing, przezroczystosc alfa i zaawansowane typy pedzli. EMF pozostaje gleboko osadzony w publikowaniu na platformie Windows, dokumentacji technicznej i korporacyjnych przepływach pracy z dokumentami.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.