Konwerter plików DCR (RAW) do PGX
Konwertuj swoje pliki w formacie dcr do formatu pgx przez Internet i bezpłatnie
dcr
pgx
Jak przekonwertować plik w formacie DCR do formatu PGX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgx lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgx; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DCR to własnościowy format obrazów RAW opracowany przez Eastman Kodak dla ich linii profesjonalnych aparatów cyfrowych DCS (Digital Camera System). Wprowadzony na początku lat 2000. z aparatami takimi jak DCS Pro Back i DCS Pro SLR/n, format DCR rejestruje nieprzetworzone dane z pełnoklatkowych sensorów CMOS i CCD firmy Kodak przy 12 do 14 bitach na kanał, zachowując kompletny zakres tonalny i informacje o kolorach przed jakimkolwiek demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem krzywej tonalnej. Aparaty DCS firmy Kodak zajmowały znaczącą niszę w profesjonalnym fotoreportażu i pracy studyjnej w początkowym okresie cyfrowej transformacji, a pliki DCR z tej ery stanowią ważny zbiór profesjonalnych obrazów cyfrowych. Format przechowuje dane z matrycy wraz ze specyficznymi dla Kodaka metadanymi, w tym współczynnikami macierzy kolorów, ustawieniami wzmocnienia analogowego i własnościowymi parametrami redukcji szumów. Jedną z zalet DCR jest charakterystyczne odwzorowanie kolorów, jakie generuje technologia matryc i nauka o kolorze Kodaka — wielu fotografów uważa tonalność rejestracji DCS Kodaka, szczególnie odcieni skóry i przejść w światłach, za wyjątkowo przyjemną, a cechy te są zachowane w danych RAW. Kompatybilność ze współczesnymi narzędziami to kolejna praktyczna zaleta: pomimo wycofania się Kodaka z rynku aparatów, pliki DCR są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw i RawTherapee, zapewniając pełną dostępność tych wczesnych profesjonalnych negatywów cyfrowych.
PGX to prosty jednokomponentowy rastrowy format obrazów, zdefiniowany jako część standardu JPEG 2000 (ISO/IEC 15444) do celów testowania zgodności i weryfikacji implementacji kodeków JPEG 2000. Wprowadzony około 2000 roku wraz z samą specyfikacją JPEG 2000, pliki PGX przechowują pojedynczy komponent obrazu (jeden kanał koloru lub płaszczyznę skali szarości) z nagłówkiem tekstowym, po którym następują surowe dane pikseli, zapewniając jednoznaczną reprezentację referencyjną, z którą wyjścia kodera i dekodera mogą być porównywane próbka po próbce. Nagłówek to pojedyncza linia ASCII określająca kolejność bajtów (ML dla big-endian, LM dla little-endian), znak (+ dla bez znaku, - dla ze znakiem), głębię bitową (1 do 32 bitów), szerokość i wysokość. Dane pikseli następują jako surowe wartości binarne, każda zajmująca minimalną liczbę bajtów potrzebną dla określonej głębi bitowej, z jedną wartością na piksel. Dla obrazów wielokomponentowych (jak RGB) każdy komponent jest przechowywany w osobnym pliku PGX. Celowa prostota formatu — brak kompresji, brak metadanych, brak obsługi wielu kanałów — zapewnia, że nie ma żadnych niejednoznaczności w interpretacji, które mogłyby zamaskować błędy kodeka. Jedną z zalet jest precyzja weryfikacji: nieskompresowana, dokładnie wyspecyfikowana reprezentacja PGX pozwala na bitowo dokładne porównanie zdekodowanego wyjścia JPEG 2000 z obrazami referencyjnymi, co jest niezbędne do certyfikacji zgodności implementacji kodeka ze standardem. Rola formatu w ramach testowania zgodności JPEG 2000 oznacza, że jest on zaimplementowany w każdym poważnym kodeku JPEG 2000 (OpenJPEG, Kakadu itp.) i używany w oficjalnym zestawie testów zgodności ISO. Pliki PGX mogą być również przetwarzane przez ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie JPEG 2000.